...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

21 Ιουλίου 2014

Το σπίτι…





Τα χαρτιά μου τσαλακωμένα· έσφυζε απ’ το πάθος η γραφή.
Όλα τα έσβησα. Το πήγα αλλιώς. Ένα ρεκόρ θερμού απογεύματος έφτασε για να γίνει και της νυχτερίδας ο χορός παραμυθένιος.
Τώρα κλειστά τα παράθυρα.
Συριγμός μεταλλικός ο πνευστός ανεμιστήρας.
Η νύχτα δαγκωμένη μπουκιά που θα την μοιραστούν οι πιτουρόμαγκες του ουρανού.
Επίτηδες αφήνω το φως στο μπαλκόνι.
Δέομαι για τον ούριο άνεμο των πληκτρολογίων.
Το πορτατίφ είναι η ελαφριά σύνεση του πολιτισμού να μην είναι φορτικός.
Το σπίτι γέρνει.
Αλφαδιασμένη είναι μόνο η ησυχία που καπνίζει φύλλα δάφνης και μου προμαντεύει λήξη του αρχαίου δράματος.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου