...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

1 Ιουλίου 2014

Στον ήλιο φέρε με…




Στον ήλιο φέρε με, αντίκρυσέ με
κάτω απ’ το ρητό φως
εκεί που οι νομοτέλειες πια δεν ισχύουν και η κάψα
του καλοκαιριού βάφει το στόμα με του σμέουρου την ερυθρότητα
να χαρούν τα επιφωνήματα και να χαρεί
η δόλια καρδιά. Στον ήλιο
φέρε με- στην ανάγνωση
της αρετής, στην ηθική
που δεν αμαυρώνεται,
στην πτυχή του ανέμου που μέσα της
ξεδιπλώνονται τα κελαηδίσματα των πουλιών και η
μέρα μου θυμίζει της Σερβίας τοπία, στον ουρανό
που σκουντουφλάν’ μέσα του
οι γέρικοι πλάτανοι και οι καλόγνωμες λεύκες- στον ήλιο
που αφήνει τον λυρικό του οβολό να πέσει
στον κουμπαρά μιας φθίνουσας μελαγχολίας..



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου