...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

18 Απριλίου 2019

Θα χορέψουν οι πεταλούδες μέσα στην ατμόσφαιρα του μεσημεριού


Θα χορέψουν οι πεταλούδες μέσα στην ατμόσφαιρα του μεσημεριού
Κι η λυσίκομη κόρη θα προβάλει στο μικρό μπαλκονάκι
Ανιχνεύοντας το πέλαγος και τα μακρινά καράβια-
Κάπου θα σημάνει ένας ήλιος αγνός
Και οι αμνοί θα βελάξουν ευτυχισμένα-
Ήρθε η ώρα: κανένας θάνατος δεν αντιστοιχεί σε κανέναν!



13 Απριλίου 2019

Πίσω απ’ τα διάφανα, θα φύγω διάφανος


Πίσω απ’ τα διάφανα, θα φύγω διάφανος, σαν μια περίπτωση βροχής
Που τίποτα καθηλωτικά δεν την αγγίζει. Και οι ώρες
Θα με αποδομήσουν σε αίμα και κόκαλα
Και όνειρα και αγρύπνιες και φαντασία που είχα καταναλώσει
Για να αρέσω σε μένανε, ένας υπνοβάτης που ξεπέζεψε
Στην ρηχή όχθη ενός κάποιου παραδείσου..

10 Απριλίου 2019

ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟ ΤΡΙΑΝΤΑ ΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ 13










Ακροκέραμε ύμνε της ουράνιας στέγης


Θρησκευόμενος είμαι άνεμος


Οι αιχμές σου εξέχουν μες τον πάντα ορίζοντα


Των αρχαίων κανόνων.




Έχω μαράζι του έρωτα γι ' αυτό αντέχω


Αυτοσπαράσσομαι


Ερήμην των λοιπών συνδαιτημόνων.


Κανείς δεν με ξέρει- είμαι η κεντρομόλος


Που τρώει τον όλο πυρήνα της..


1-5-2008

7 Απριλίου 2019

Καθοδηγητικό…


Νυστάζω. Ο ύπνος με κλέβει στα ζάρια. Ένα κοτσύφι τραγουδά περιγελώντας την κούρασή μου. Το ρήμα εθελούσια παραδίνεται στην πρόταση του μεσημεριού. Οφειλέτης είμαι στον θάνατο- το γνωρίζω. Ίσως μέσα μου σφυρίζει κιόλας το τραίνο της αναχώρησης. (Μπορεί…).
Καταλαβαίνω λίγα από τα πολλά που θέλει ο κόσμος. Όμως ο κόσμος παίζει τον θεάρεστο ρόλο του. Υποταγμένος σε μια μοίρα ολότελα.
Αναγνώθω έμπνευση από το βιβλίο των ωρών. Πονάει το αίμα μου. Ναι πονάει το αίμα μου. Μια σπέκουλα ανέμων τρυπά τα αυτιά μου και φέρνει τα ευαγγέλια των ενστίκτων κοντά. Ό,τι διαβάζω είναι ένας ψίθυρος της Φύσης, ένα μυστικό που το υπογράφουν οι ινστρούχτορες του φεγγαριού…

6 Απριλίου 2019

Όπερ είδωλα εποίησεν…


Απορροφώνται της ατμόσφαιρας οι εμπνεύσεις και το απόγευμα ζητά την υγρασία του
Κάθετες ψιχάλες ακρωτηριάζουν τον Απρίλιο
Στο δυναμόμετρο της Αλήθειας τονισμένα σύμφωνα σκληραίνουν κι άλλο την μουσική
Ω Σάββατο!
Ρέει σαν ένα φλύαρο ρυάκι που ζητά την θάλασσα.
Είδωλα ποιεί η νοσταλγία μου και περί ειδώλων τυρβάζω.
Τώρα ο ρυθμός μέσα σου και η Άνοιξη που δένει τα κορδόνια της να έρθει
Ο Χρόνος ο Άχρονος το πολυκύμαντο μυστικό της Γνώσης που είχαμε και της Γνώσης που χάσαμε
Ήρθαν ήρθαν είναι εδώ τα αγγίζω με καίνε σαν φωτιά μου μεταδίδουν τόσο την Έξαψη
Την ιερή την ωραία προσήλωση στο Κάτι Σπουδαίο
Απορροφώνται οι εξαχνώσεις των Ιδεών του Πνεύματος οι αποχρώσεις του φωτός οι ευφράδειες
Και στο απόγευμα ωραία είναι τα πάντα που αποστηθίσαμε κοιτάζοντας
Απ’ το παράθυρο να μας μιλά η μέρα-
Όταν βραδιάσει θα ‘ρθουν οι βοσκοί των νεφών να κουλαντρίσουν λίγο την βροχούλα
Και θα ‘ρθει μελαγχολικό και κρύο το βράδυ εσωκλείοντας
Του Θεού τα καμώματα και των ειδώλων που "ήταν" την ξεθυμασμένη απόχρωση
Νυν και αεί…
6.4.2019

Ερώτων λόγια…


Όλη ανθισμένη και σαν να σε ζει το αιθέριο το φως! Πνιχτά
Φωνήεντα αρθρώνει η αιωνιότητα, κινούν
Απαλά τα μαλλιά σου, και
Μια χαρά του αγεριού ξεδιψά τα όμορφα χείλη σου.
Βαθιά λόγια ριζωμένα στην ατμόσφαιρα ανοίγουν του νου σου τις πτυχές
Και ωραία ξεδιπλώνεται το όμορφο χάος
Γύρω σου- σαν να γυρεύει
Να δώσει υπόσταση στις αυταπάτες μου, να με κάνει
Να πιστέψω άκαιρα θαύματα..
6.4.2019

4 Απριλίου 2019

Ζήσε ρε ρομαντικέ την Ουτοπία σου



Ζήσε ρε ρομαντικέ την Ουτοπία σου, εχέφρων
Που φοβάται να πεθάνει,
λιακάδα έδωσε ο Απρίλιος
Και μετά συννέφιασε, μια μνήμη
Από κείνα που δεν ζήσαμε
Παράξενο- μας κυνηγά.
Όταν βραδιάζει σε κοιτώ που λείπεις.
Τόσος κόπος να είσαι και να μην είσαι πουθενά!
Απόλυτα πρεσβεύεις καθετί που πρεσβεύεις-
Ένα φεγγάρι στο αγκίστρι σου, μια νύχτα
Η ασπίδα και η σκήτη σου:
Είσαι και δεν είσαι·
Παράξενα κάπου σε ξέρω…

1 Απριλίου 2019

Εικόνες όπου έδει ο Απρίλιος…


Βάφει ο αέρας το σκηνικό και ο Απρίλιος γεμίζει λάβα της άνοιξης·
Ένα χελιδόνι στενάζει ερωτευμένο κάτω απ’ τα φτερά του·
Απαγγέλει ευχαριστίες ο ιερέας των νεφών· έλα σκύμνε
Και περπάτησε στην πεδιάδα της οράσεως·
Στο βάθος είναι παπαρούνα η Ευχή και στο πλάτος είναι προσευχή ο αναστεναγμός μου·
Τα χρώματα ερωτεύτηκα και για τις εικόνες πασχίζω
Κλείνοντας τα βλέφαρά μου να συγκρατήσουν την λάμψη τους!
1.4.2019

31 Μαρτίου 2019

Εκ προοιμίου, το άδικο..


Σίγασαν τα πάντα· αυτό που ήταν βοή,
έγινε μια κίβδηλη νεροσταγόνα πάνω
στα φύλλα της λεμονιάς·
ετελεύτησεν ο Μάρτιος·
Νεφοσκεπής·
Τι περιμένουμε να μας ξαφνιάσει όταν
Θα μπει ο μήνας ο επόμενος και θα απλώσει τα πανιά του
Στον ουρανό αρμενίζοντας;
Κόβει φανατικά το μαχαίρι·
Για μια Πίστη αγωνίζονται κάποιοι και,
Σε κάποιους άλλους, πάντα, βγαίνει η Πίστη:-
Όποιος κατάλαβε καλά κατάλαβε!
Αναρριχώμαι σε μια οροσειρά που δαγκώνει την αναπνοή μου
Και φτάνω κάπου, λαχανιασμένος και μόνος μου..

29 Μαρτίου 2019

Μόνο το αίμα παραμένει πορφυρό και μας περιγελά


Είναι μια νύχτα που γέρασε
Ο αέρας σφυρίζει περνώντας μες απ’ το κορμί της
Μάρτιος
Τω 2019 – έτη και έτη
Έτι και έτι το λοιπόν, λίγο
σαν να βουλιάξαμε
Χλώμιαναν και δεν τις γνωρίζουμε τις παπαρούνες-
Μόνο το αίμα παραμένει πορφυρό και μας περιγελά
Μόνο το αίμα
Αντίκρισμα στην φιλοδοξία που δεν έχει αντίκρισμα
Με όση ματαιοδοξία πιάσαμε την ζωή
και πολλά την ρημάξαμε..

28 Μαρτίου 2019

ντυθήκαμε την ψυχή μας και πάμε


Διαβάζεις θλίψη και λες, θα σβήσει η χειμωνιά,
Τα σύννεφα θα φύγουν, θα χαλαστεί ο καημός
Και θα δούμε το πρόσωπο της λιακάδας·
Φέτος μας παίδεψε το κρύο· άφησε τα σημάδια του
Επάνω μας· ντυθήκαμε την ψυχή μας και πάμε
Καθώς γεράσαμε και μια κακή διάθεση
θρονιάστηκε μέσα μας. Τι συμβαίνει που δεν αναιρείται
και τελεσίδικά βαραίνει και στην έμπνευσή μας και στην αγάπη μας
θόρυβος από αισθήματα που χλώμιαναν και έχουν ανάγκη το οξυγόνο του Έρωτα
για να μας υπερασπιστούν;


Πέμπτη της φασαρίας και των αέρηδων.




Πέμπτη της φασαρίας και των αέρηδων.
Κινείται επί σκοπόν να μας εντυπωσιάσει.
Η πόλη φόρεσε τα λουστρίνια της
Και τρέχει στους δρόμους κάνοντας την καθιερωμένη φασαρία.
Στην ατμόσφαιρα άγουρο χάος.
Εργασίες των ανθρώπων γύρω από τον πλουτισμό εργασίες μην φτωχύνουνε οι φιλοδοξίες.
Στο τέλος μένει ένα ματαιόδοξο όνειρο
που όλοι αποκτούν σαν ένα κομμάτι
βασιλόπιτα και περιμένουν να κερδίσουν το φλουρί της.
Όλα ή τίποτα.
Εγώ κι εσύ το ξέρουμε το ριζικό:
Χάος επί μελαγχολία, χάος!

                                              28.3.2019 




24 Μαρτίου 2019

Αδούλωτοι πάμε



Όσα και να σβήνουν θα ξαναγράφονται
τα ανδραγαθήματά μας·
Πίσω μας μένει ο καιρός-
Κι η τόλμη μας δίνει στο φως
και την ελευθερία άλλο νόημα· δες
Που ανεμίζει μια παντιέρα στον βοριά·
Αδούλωτοι πάμε- να προσέξουν οι φθηνοί: δεν πεθαίνει
Αυτό το φρόνημα το υψηλό, αυτό το αίμα
που ζητά το δίκιο του, αυτή η συλλαβή
που ζει για να μας δείξει πώς υπάρχουμε
γενναίοι!

23 Μαρτίου 2019

Ο ουρανός είναι ένα αρχείο που το ανοίγω με προσοχή



Ο ουρανός είναι ένα αρχείο που το ανοίγω με προσοχή
Πάντα την νύχτα. Βουίζει σαν μέλισσα, κρύβει θρησκείες
Και πολλαπλά μυστικά των εντυπώσεων.
Κάπου ξεθυμαίνει η οσμή του και γίνεται ένα πικρό πεπρωμένο που δεν αναγνώθετε.
Δεν έχει Χρόνο, είναι μια σκιά έξω απ’ την διάρκεια και γεμίζει φανταστικές φωλιές από Ιδέες που περπατούν όπου υπάρχουν άνθρωποι.
Ο ουρανός σε καταμαρτυρά και το πρόσωπό σου νοηματοδοτεί την νύχτα ανοίγοντας διάπλατα τα παντζούρια των πόθων..



Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου