...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

3 Ιουνίου 2014

Διαβάζω τα λουλούδια που θα γεννηθούνε, διαβάζω την ψυχή…




Επιμένουν τα άστρα να αγνοούν τις βάρδιες του θέρους που άρχισε.
Ο βραχνός βάτραχος του βάλτου κοάζει τρέμοντας το σώμα του που έγινε απρόσμενο ηχείο μιας επανάληψης.
Ο σφυγμός του μεσημεριού είναι γεμάτος αέρα πολυσύλλαβο..
Η Κατερίνα δένει τις συμπάθειες με το σύθαμπο και το λιανό ψιχάλισμα
Που κάνει τον Ιούνιο να μοιάζει άκαιρο παροδικό φθινόπωρο.
Μια μουσική χωρίς συμβιβασμό συμφιλιώνει τον όφι με το κρίνο-
Όπως κι Εκείνος θα ήθελε…
Διαβάζω τα λουλούδια που θα γεννηθούνε, διαβάζω την ψυχή-
Και ακούω την ακτινοβολία της μέρας που εντός της χώρεσαν όλοι οι ερωτευμένοι…



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου