...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

21 Ιουνίου 2014

Στο πληκτρολόγιο οι κραυγές δεν λείψανε ποτέ τους…





Χαρισμένο το έχειν μου – κι, ευτυχώς, ακυρώθηκε.
Τυχάρπαστο μες τον αέρα της αιωνιότητας
που τίποτα δεν θα του αντισταθεί.
Σκέφτομαι κι είναι η σκέψη μαρτύριο.
Ήρθε το Σαββάτο
με τις οξείες του.
Ο ουρανός ελάφρυνε.
Στο πληκτρολόγιο οι κραυγές δεν λείψανε ποτέ..
Η οθόνη ως εμεγαλύνθη’! 
Τους ψιθύρους ακούω που υπερβαίνουν την γλώσσα
Και θυμιατίζουν από κοντά μια βαθιά προσευχή
Απ’ άκρου σε άκρο…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου