...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

14 Ιανουαρίου 2015

μεταλαβιά…




στην σκοτεινή αυλή με τα κυπαρίσσια
ο χρόνος έπαιζε και ο θάνατος.
ένας πνιχτός
ήχος από ομιλίες απόκοσμες πάνω
απ' του κοιμητηρίου την μάντρα-
Γενάρης όντας· ποτέ
δεν φίλιωσα με τον πατέρα μου· άφησε
ανοικτές περγαμηνές· ποτέ
δεν τις διάβασα· είχα
που λες άλλον σκοπό- και τον καταλαβαίνανε
τα σκοτεινά παιδιά της βαρυχειμωνιάς.
ένα μουσείο από φωνές
κοιμόταν μέσα μου-
έπρεπε σθεναρά να τις αναστήσω.
το καταλάβαινα-
χάσαμε τις διαδρομές της χαράς- τώρα
όπου δεις βήμα 
είναι πλησίασμα στην θλίψη·
μην σώσουν οι λέξεις -μας φτάνουν όπου θέλουνε- εγώ
κι εσύ που πιο πολλά καταλαβαίνουμε
απ' όσα μας απέδωσαν οι άλλοι
ας κυνηγούμε καταπόδας την συγκίνηση
εκείνου που μετάλαβε στην ιερή πράξη του Ωραίου!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου