...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

6 Ιανουαρίου 2015

2.



με το μολύβι σημειώνω·
κάτι που τραβά τις σημασίες μακριά
έως τον υπερθετικό τους
             μ’ ακολουθεί-

αυθάδης ο καιρός
μας πολεμάει·
απολιθώθηκαν μέσα μου
οι προθυμίες·
συμπαγής κατεβαίνω σε ανύπαρκτο Άδη-
να ο βωμός να το θυσιαστήριο,
η τσίκνα που ανεβαίνει όλα τα σκαλιά
του ουρανού
σ’ ένα κατάστρωμα που φλέγεται κι έτσι τελειώνει
εφιαλτικά αυτό που άρχισε ταξίδι-
ποιός διαταράσσει τις ζωές κι ανάμεσά τους
υπάκουα ξεφυτρώνει λες ο έρωτας λες ο θάνατος-
ή μην;
τρέχω λαχανιασμένος πίσω από κάποιον
που ποτέ μου δεν ακολουθώ
λερωμένος από στάχτη ονείρων..

μην ρωτάς- γεύομαι
συμπτώσεις που με θρέφουνε-
υπολογίζω     όλα ανυπολόγιστα-
υπόθεση μίας στιγμής κι όμως σ’ αυτήν δεν χωράμε·
όταν μια μέρα φύγω προς την εξορία που με μαγνητίζει
επισκέψου με με την απλότητα που δείχνεις στου κοιμητηρίου τον χώρο
ακούγοντας μόνο την ψυχή σου
και τα πουλιά..

                                          30.12.2014




2 σχόλια:

αοράτη είπε...

Αγαπητέ μου Στρατή,

"αυθάδης ο καιρός μας πολεμάει·"

σε όσες νέες χρονιές θε να 'ρθουν, το ίδιο θα μας πολεμάνε οι καιροί, το ζήτημα είναι να Αντέχουμε Εμείς.

Χαιρετώ σε, στέλνοντας σου τις πιο θερμές ευχές για τη νέα χρονιά - από καρδιάς.

Stratis Parelis είπε...

δίκιο έχεις Ευαγγελία
καλή χρονιά σου εύχομαι και με αυξημένες αντοχές-
να είσαι καλά!

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου