178.
Ξύλινο σκάφος αραγμένο στην άμμο
Μετά από την κούραση τόσων πάνω του θαλασσών.
Και μία άγκυρα
Από τον χρόνο φαγωμένη-
Μέταλλο που σημάδεψε ο βυθός.
Τα χαϊδεύω σαν ο άνεργος δύτης
Που του ΄λειψε εκείνο το υδάτινο κλουβί
Που κλείνει τα όνειρά του με αντάλλαγμα δυο όμορφα κοράλλια.
Τα κοιτώ.
Και βρίσκω το αποτύπωμα της θάλασσας επάνω τους
Και πάνω στην καρδιά μου!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου