...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

9 Μαΐου 2014

Ίδε ο άνθρωπος…





Όταν ξυπνήσανε για τα καλά οι βαφτισμένες στην συστολή πόλεις
Ο άνθρωπος που ήταν η μοναχική παρένθεση της οικουμένης
Ταράχτηκε·
                   βγήκε απ’ το καβούκι του: γυμνός από ψυχολογία νίκης· και
Κάθισε στην μαντρούλα του μικρού του κήπου
Αποκαρδιωμένος:
                             ένα λυπημένο σαρκίο
                                                                που ο καιρός το πονά.
Ο θεός που τον έσκεπε, τρανός κι αδιάφορος.
Εκείνος με τον νου του θλίψεις υπέρογκες σκηνοθετούσε.
Ακούστηκε το κοτσυφάκι και ακούστηκε ο τάδε σπίνος που μια συμφωνία έγραφε
Ανάμεσα της μουσικής και των λουλουδιών.
Κι ο άνθρωπος που βόλεψε την ηθική του κάτω από ενός λίθου το ανάλλαχτο
Κατάλαβε αρκετό που είναι ν’ αγαπάς και τίποτα στον κόσμο μην σε νοιάζει..



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου