...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

24 Μαΐου 2014

Σε είδα…



Με τον δικό μου τρόπο το λοιπόν…
Θα με αφαιρέσω
Από το σύμπαν. Θα τραφώ
Με ουτοπίες που μεγαλώνουν. Ρούχα
θα ανεμίζουν στην ταράτσα μου, η απόφασή μου
Θα είναι δεν θέλω.
Εικόνες γεννά το μυαλό. Στο βράδυ ανήκει η νύχτα
Και ο συγχρωτισμός των φωνηέντων μου με άγρια
Αιμοβόρα α-σύμφωνα.
Στον άνεμο να χαριστείς έτσι απλόχερα, ας σε σκορπίσει
Η κάθε νότα που αγαπά το φεγγάρι
Πάνω απ’ τις πλάκες των κοιμητηρίων, καταστρέφοντας
Τον σπόγγο της θλίψης.
Σε είδα που χαμογελούσες, ήσουν εκεί
Που η ώρα των ερωτευμένων ενορχηστρώνεται
Αισιοδοξώντας.
Σε είδα που πονούσες, περήφανη
φυλακισμένη,
μέσα στην πραγματικότητα
Και θέλησα με τον νου μου τρυφερά να σ’ αγγίξω
Πληρώνοντας για την αγάπη το τίμημα…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου