ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ: Μπορείς να με βρεις πίσω από το κάθε σιωπηρό δευτερόλεπτο.

31 Ιουλίου 2010

Μπορείς να με βρεις πίσω από το κάθε σιωπηρό δευτερόλεπτο.

30.

Αφομοιώθηκα από τα πράγματα· τα δέντρα περιέχουν
Το αίμα μου·
Αυτά είναι οι εκκλησίες μου, λέω.

Τα προσκυνώ όπως να είναι εικονίσματα, να
Περιέχουν θεό (ήξεραν οι αρχαίοι)-
Προσπαθώ να έχω μια σοφία ταπεινού
Ανθρώπου που γνωρίζει ότι σ’ όλα γύρω μας υπάρχει
Ένας θεός
Κι ελπίζει.

Μπορείς να με βρεις πίσω από το κάθε σιωπηρό
Δευτερόλεπτο. Μπορείς να με αγγίξεις
Όπως την θάλασσα που ένα πρωί
Λαχτάρησες να ρθεις κοντά της κι έπεσες
Στην αγκαλιά της να σου σβήσει όλη την θλίψη.

Τα νερά με την ευθεία
Συγχώρεσή τους είναι μια λυτρωτική
Προσευχή της δροσιάς.
Σου δείχνουν πόσο επίπεδα θα πρέπει να στοχάζεσαι
Για να σωπαίνεις το κατόπιν πιο σοφά-
Τώρα..

Χωρίς επάρσεις, κομπασμό, χωρίς
Θρησκείες, χωρίς
Βάρος ψυχής.

14.7.2008

2 σχόλια:

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε...: Καλέ μου φίλε:
"τα δέντρα περιέχουν
Το αίμα μου· "
Τι πιο αληθινό τελικά! Και τι πιο πραγματικά ανθρώπινο.
Και λες πιο κάτω: "Τα προσκυνώ όπως να είναι εικονίσματα, να περιέχουν θεό.."
Λοιπόν σου λέγω ότι αυτήν την εικόνα ακριβώς, από την βεράντα του σπιτιού μου εκεί στην Αφρική την έβλεπα κάθε πρωί, κάτω από τα τεράστια κλαδιά ενός δέντρου, που ήταν λίγο πιο πέρα από τον φράκτη του σπιτιού μας, όπου μαζεύονταν δεκάδες άνθρωποι και προσκυνάγανε προσευχόμενοι, αφήνοντας αναθήματα στην βάση του. Άσχετα αν ήσαν χριστιανοί, μουσουλμάνοι, ανιμιστές ή σε οτιδήποτε άλλο πίστευαν.
Είσαι μέσα στον άνθρωπο Στρατή. Είσαι αληθινός άνθρωπος Στρατή!!; 31/7/10 09:39
ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ είπε...: Όταν ακούω τέτοια λόγια από τον φίλο μου ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ αληθινά χαίρομαι:
γιατί με εκτιμά εκείνος που εκτιμάω..
Την καλημέρα μου φίλε!; 1/8/10 08:53

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Ξόδεψα πολύ χρόνο για να ‘ρθω σ’ αυτή την ήσυχη σκέψη ότι όλα στέκονται εντός μου ταχτοποιημένα σαν να είναι να ακυρωθούν. Είναι η ζωή με τις αντιφάσεις της που σε πολιορκεί, αλήθεια σε πολιορκεί, και δεν φτάνεις ποτέ νικητής πουθενά. Έζησα έναν ήλιο ποιητικό. Τον πίστεψα τόσο που με κατέφαγε. Αλλά παράλληλα μου έδωσε τόση δύναμη και τόσο καθαρή ματιά που έγινε να υιοθετηθεί από μένα ολοκληρωτικά το μανιφέστο του- προσανατολίστηκα στον καημό μιας Ελλάδας. Και πικραινόμουν που ένιωθα ότι αυτή η πατρίδα μες τους αιώνες προδόθηκε, ήθελα να μεγαλουργήσει πάλι με την παιδεία της- αλλά έβλεπα το ράθυμο ″εγώ″ να λειτουργεί σαν τροχοπέδη σ’ αυτήν την πορεία που ονειρευόμουνα. Να τι γίνεται όταν εξαπλωθεί η κόλαση: το βόλεμα του οκνού. Πάνω σε μια μάντρα διάβασα το σύνθημα ″Ξυπνήστε ρε, κάποια στιγμή θα σας πάρουν και τους καναπέδες- δεν θα ‘χετε που να κάθεστε…″.. Ω πόσο δίκιο! Μήπως ο πυρήνας της υγιούς σκέψης και της υγιούς αντίδρασης είναι πάντα αναρχικός; Η πολιτική βάρυνε πάνω από τον τόπο σαν ένα σύννεφο που θα βρέξει δυστυχίες. Θέλω να σταθώ στο ύψος μιας τολμηρής θέλησης και να ανταμώσω με έναν λαό περήφανο που δεν δέχεται να του στερούν την λευτεριά του. Θέλω να εξοστρακίσω στο όνομα της δημοκρατίας, στο όνομα της ψυχής που θέλει να ζήσει λευκά και της ταιριάζουν οι πολλές αθωότητες. Ας είναι ρηξικέλευθα τα στιχάκια μου κι ας τολμήσει να υιοθετήσει μιαν προσήλωση στο μη ταπεινό η εποχή. Ας έρθουν οι ποιητικοί άνεμοι απολυμαντικοί να σαρώσουν το σκέλεθρο σώμα μιας αρρωστημένης κάστας σαλτιμπάγκων του φαιδρού που ξεπουλούν τα πάντα γιατί γι αυτούς τίποτα πια δεν είναι πατρίδα.. Σ.Π 27.11.2011

Κατοχυρωμένα Πνευματικά Δικαιώματα

Κατοχυρωμένα Πνευματικά Δικαιώματα Τα παρόντα έργα πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύονται κατα τις διατάξεις της ελληνικης νομοθεσίας (Ν.2121/1993, αρθρο 51, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και τις διεθνείς συμβάσεις Βέρνης Παρισιού, που κυρώθηκε με τον ν.100/1975 περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται απολύτως άνευ γραπτής άδειας του δημιουργού η κατα οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και εν γένει αναπαραγωγή, εκμίσθωση ή δανεισμός, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρος του εκάστοτε έργου.

Όλα τέθηκαν μέσα μου κάποια στιγμή υπό αμφισβήτηση- εκτός απ’ την ποίηση και την αθωότητα. Έτσι που όταν έγραφα, οι λέξεις μου ήταν τόσο φορτισμένες με σκέψη λυρικής ευθύτητας ώστε καταλάβαινα να είναι για μένα αυτός ο ρυθμός που συγκολλούνται οι λέξεις μεταξύ τους ρυθμός αναπνοής και μάλιστα λαχανιασμένης. Σαν να ανέβαινα στην πλαγιά ενός βουνού που ήξερα ότι επάνω του εδράζεται ένας ναός αρχαίος όπως που ήθελα να ρθω να προσκυνήσω.. Μαγική πορεία λοιπόν τα δρώμενα του λόγου. Πορεία προς ένα ανέσπερο φως. Και την ακολουθώ με σέβας στον Ιερό Σκοπό της, μιας και ξέρω ότι πρέπει να θυμηθείς το Μηδέν σου, πριν αρχίσεις να μαθαίνεις που σε οδηγούν οι αριθμοί...

ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

31 Ιουλίου 2010

Μπορείς να με βρεις πίσω από το κάθε σιωπηρό δευτερόλεπτο.

2 σχόλια:

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου