...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

4 Φεβρουαρίου 2015

Ολίγης της φουρτούνας μου…




Κρυφά σε είχα.
Τι ωραία έσμιξαν οι λέξεις και μαρτύρησα το μυστικό μας!
Πρωταγωνιστές στο θέατρο μιας ανομολόγητης χαράς…

*

Στο κοκκινόχωμα, η τριανταφυλλιά γεννήθηκε για να διαπρέψει.
Άλματα κάνω προς τα πού μην ξέροντας κι ο ίδιος.
Σε μυρίζω όμως πορφυρό μου σκήπτρο, σε μυρίζω..
Μοσχοβολάς!

*

Κατεβάζει βροχή το Παγγαίο..
Τόσο φριχτά αδιάφανο και τόσο φορτωμένο μπόρα και ακόντια καταιγίδας.
Φύλαγέ με Αγιά Μαρίνα μου- πιάσε το χέρι μου!

*

Ο αέρας φυσά μια χίμαιρα που ξεκουμπώνει το πουκάμισό μου.
Ό,τι γεωμέτρησα χάθηκε ανεπιστρεπτί.
Με την λογική, κακώς υπολόγισα- χρειάζεται
Ο διαβήτης των αισθημάτων.

*

Την νύχτα η Ξάνθη είναι μελαχρινή μ' έναν κολιέ φωτεινό γύρω από τον λαιμό της.
Δοκιμάζω το Απίθανο πάνω της· βρέχει· δεν μου αρκούνε τα σκότη…

*

Άτακτη σκέψη. Ποδοβολείς μες την αντιπαλότητα που κάνει
Τα ανέφικτα να μοιάζουν εφικτά.
Και ευτυχώς! Σε κατορθώνω..

*

Ποιος ντύνει τα αγάλματα; Η πλατεία άδειασε.
Ο Κούρος αγκάλιασε την Κόρη και απομακρύνθηκαν.
Νύχτωσε πια. Δεν αντέχω τόσο κρύο φεγγάρι..

*

Αλεξανδρούπολη ορθία. Φιλήσυχη. Μουμιοποιημένη.
Ο φάρος μου χαμογελάει· τον είδα:
Θα κλέψει τις ελπίδες μου, ως το πρωί..

*

Στην ποίηση αυτό που κερδίζω δεν είναι πάντα αυτό που με συμφέρει.
Σφίγγω τις πέτρες να αδειάσουν από το ζουμί τους.
Είναι σκληρή η δική μου Αλήθεια..

*

Από θάνατο ήρθα· όλα μου φαίνονται ωραία πια.
Λαλείς μου καινούρια πράγματα και λαλώ σου λουλουδένιες πραγματικότητες.
Σου προσφέρω διάφανες αναπνοές. Αγκάλιασέ με!





2 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

Στην ποίηση αυτό που κερδίζω δεν είναι πάντα αυτό που με συμφέρει.
Σφίγγω τις πέτρες να αδειάσουν από το ζουμί τους.
Είναι σκληρή η δική μου Αλήθεια..

*

Από θάνατο ήρθα· όλα μου φαίνονται ωραία πια. .... ΣΠ
************

Στρατή μου, Γειά σας.

Διαλέγω
-προσωρινά-
εκείνο που αντιπροσωπεύει την στιγμή.
... και το αντιγράφω...(!!!)

Μη νομίσεις ότι αγνοώ τα υπόλοιπα.
Αντιθέτως.
Δεν γνωρίζω τον αστερισμό σου. Είμαι Τοξότης και αναγνωρίζω τις σαϊτιές
σου.
Σύντομες δόσεις αλήθειας.
Οξύνους, μέχρι ...εκνευρισμού!

Υγ. Είχα κι εγώ "νέα θανάτου" για ένα Φίλο! Δεν θα πω τίποτα στον Δημήτρη.
Ήταν φίλος του. Κι αυτό βοφίζει...

Να είστε όλοι καλά.
Τα μωρά! Αυτά σας αναζητούν.
Φιλιά
Υιώτα

Stratis Parelis είπε...


Σε χαιρετώ κυρία μου! Ξέρω ότι με διαβάζεις και ότι με καταλαβαίνεις πολύ-
Δεν ανησυχώ γι' αυτό.
Να προσέχεις τον Δημήτρη σου και να περνάτε καλά.
Έχει και λυπηρά επεισόδια το έργο της ζωής.
Εκεί δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, δυστυχώς.
Έχουμε όμως τα μωράκια μας και όλα είναι πιο υποφερτά.
Σε φιλώ και να προσέχεις!

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου