...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

21 Φεβρουαρίου 2015

Ναύπλιο 20.2.2015




Ο χρόνος ρέει βαυκαλίζοντας τα φωτεινά επιφωνήματα της Παρασκευής.
Καλά σου καλά μου, ίδια καταδικάσαμε τα τέλματα.
Ξυπνήσαμε μες τον ήλιο, δεν υποκύψαμε
σε καμιά στεναχώρια και σβήσαμε
το παρελθόν
σαν μια σελίδα κακιά.
Τώρα στον συμπαγή αέρα τα συναισθήματα σαν ελάσματα που κρατούν ένα αόρατο δίχτυ
γαυγίζουν πίσω από την μάντρα, ίδια γραμμάτια ανεξόφλητα..
Οι πέτρες που γυαλίζουν, η Τίρυνθα, το ηλιόλουστο μετερίζι
του πορτοκαλεώνα· και στα ψηλά
το κάστρο του Ναυπλίου που γεμίζει τα πνευμόνια του
με μια πνοή που ανατριχιάζει
το σύμπαν έως την θάλασσα
με μουσική, με ένα τραύλισμα
που σκοτεινιάζει την ιστορία μας, αθωώνοντας
και πάλι εσένα Θεόδωρε!
Ζητώ να επαναλάβω την ιστορία ψελλίζοντας
φθόγγους που από ένα φυτώριο ξεριζώθηκαν
αμφιβολιών…

                                                          


2 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

το κάστρο του Ναυπλίου που γεμίζει τα πνευμόνια του
με μια πνοή που ανατριχιάζει
το σύμπαν έως την θάλασσα
με μουσική, με ένα τραύλισμα
που σκοτεινιάζει την ιστορία μας, αθωώνοντας
και πάλι εσένα Θεόδωρε! ΣΠ

Αυτή κι αν είναι
τρομερή έμπνευση!!! Την θαύμασα, Φίλε μου.

...Τρομερά κρυωμένη-οι(ο Δημήτρης ακολουθεί!!!)

προσέχετε τα μικρά!!!

Φιλί παγωμένο (άνευ ...μικροβίων!!!)

Υιώτα, ΝΥ

Stratis Parelis είπε...






Τις καλημέρες μου και περαστικά!
Ελπίζω να υποχωρήσουν γρήγορα τα κρύα..
Τα φιλιά μου..

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου