...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

16 Ιανουαρίου 2014

Το νερό..





Από τον μακρινό δρόμο των σύννεφων
έρχεται το κορυφαίο νερό, οι αγκύλες του
χωρούν την ατασθαλία των φωνηέντων
της υγρασίας
που γανώνει τα φυτά
με τις δροσοσταλίδες του πάθους.
Το νερό εγείρεται μες τον μαχαλά του Ιανουαρίου
είναι αποστομωτικό για όλα τα επιχειρήματα
το νερό είναι ένα δρεπανηφόρο άρμα ανίκητο, που χλευάζει
τις παραταγμένες ταξιαρχίες της αποξηραμένης τάξης.
Όταν μιλούν οι φούριες του
το νερό είναι η ορδή των βαρβάρων που κατατροπώνει
τα πάντα
ανίκατε μάχαν -α το νερό!
Ζεύει όλες τις τσαχπινιές πάνω σε μια σταγόνα
σιγανής ψιχάλας..


2 σχόλια:

ποιώ - ελένη είπε...

"το νερό είναι ένα δρεπανηφόρο άρμα ανίκητο, που χλευάζει
τις παραταγμένες ταξιαρχίες της αποξηραμένης τάξης"

Το εξύμνησες τονίζοντας
την ζωογόνα ουσία του!!!

φιλί ποιητή μου

Stratis Parelis είπε...


Ελένη

Απ το νεράκι κι ως το φαρμάκι
Ένα μαρτύριο είναι ο δρόμος.
Κόβω και ράβω, φωτιές που ανάβω
Ζω με τα ψέματα που λέω σε μένα

Μα είναι ο κόσμος, κιθάρα που κλαίει
Ξεκούρδιστη όμως –σαν η ψυχή μου·
Στο φεγγάρι αποκάτω, κάτι όμορφα βράδια
Ζητώ ησυχία, ζητώ την βολή μου..

Φιλί!


Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου