...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

25 Ιανουαρίου 2014

Ψυχή μου εντός των ορίων-έξω από τους φράχτες είναι το μπόι σου..




Βραδάκι γλαφυρό οι λεμονιές κοιμούνται το φεγγάρι τσιμπολογάει τον ασβέστη των σπιτιών.
Μετά το ψιχάλισμα ο τόπος μυρίζει σαπούνι και μέλι.
Ψυχή μου εντός των ορίων-έξω από τους φράχτες
είναι το μπόι σου.
Από το σκοτάδι διδάσκομαι λιτότητα, σύνεση
Από το φως έρωτα και να μαρτυρώ μυστικά μου.
Στο όνειρο και πέρα απ’ αυτό,
ο δαίμονας –
ούτε εγώ ούτε εσύ, ο δαίμονας
που μας ξεπερνά
συναρπάζει.
Τι μπορούμε οι άμοιροι τυμβωρύχοι του ίδιου μας εαυτού και να είναι
Σαββάτο απόψε και η ψύχρα να με σκαρφαλώνει όπως
αράχνη που με απειλεί;..

                                                       25.1.2014








2 σχόλια:

Maria Kanellaki είπε...

Ο τίτλος από μόνος του είναι όλη η ουσία της ύπαρξής μας. Με μάγεψε για άλλη μια φορά η κατάθεση σου Στρατή. Εξαιρετικό!

Stratis Parelis είπε...

Σ ευχαριστώ πολύ Μαρία!
Καλό βράδυ!

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου