...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

21 Οκτωβρίου 2021

κι απόψε η νύχτα τούτα εργάζεται...


λιώνοντας στο στόμα σαν μια καραμέλα μέντα η ανάμνηση σε φέρνει πιο κοντά·
διαλύθηκε το φως έγινε ένα μήνυμα ανεπίδοτο·
ό,τι υπήρξε έμπνευση και χάθηκε
εξανεμίζοντας την δύναμή του·
αμέριμνα περπάτησες μες το πρώτο σκοτάδι·
μια νόστιμη νύχτα έφτασε·
ήχοι από πραγματικότητα που εξέχει καρφωθήκανε στο αφράτο ξύλο
του πεύκου· συγκεντρωμένοι ήχοι ένα μάτσο κραυγές έρχονται πάνε
στην ερημιά του τοπίου ετούτου·
κομματιάζομαι απόψε είμαι ρακένδυτος και μυστηριώδης
συγκεντρώνονται επάνω μου βοερά εφόδια του ουρανού·
είμαι εγωιστής και μικραίνω
αποχαιρετώντας το πανδαιμόνιο των αινιγμάτων...
Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα πουλί και ουρανός

19 Οκτωβρίου 2021

εγώ ο ταπεινός...

 

σύγχυση στον κόσμο των θαυμάτων. κι ίσως θαύματα δεν υπάρχουν
πια. σβήνονται οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες της πραγματικότητας και
αυτά που παζάρευαν οι εργολάβοι
απαλείφονται. ο σπόγγος σβήνει.
μετά θα έρθει η καταπραϋντική ζάχαρη να γλυκάνει την πίκρα.
τα σωριασμένα δεν θα ξαναορθωθούν.
πολιτικάντηδες θα ζέψουνε το ψέμα στην πειθώ τους και θα μας παραπλανήσουν.
λιώνουν οι σκέψεις μου καταποντίζονται.
μπορεί να μην πιστεύω πια σε θαύματα.
μπορεί να αλητεύω σε στενά σοκάκια.
με μία ερημιά την καρφωμένη μέσα μου.
διαλυμένος από γεγονότα που με ξεπερνούν.
εγώ ο ταπεινός ο αθώος ο μόνος...
Μπορεί να είναι εικόνα ένα ή περισσότερα άτομα

18 Οκτωβρίου 2021

μανιφέστο μιας προσωπικής δυσκολίας...

 

εύκολα η μοναξιά καταφέρνει να με σφάζει.
ακολουθώνται ισάξιες μέθοδοι φθοράς.
αλλά εγώ εξοικειώθηκα πια με τον πόνο και δεν πονώ·
πασχίζω μόνο μην βαλτώνω
σε ρήματα α-προσοδοφόρα και στερητικά ουσιαστικά.
στο παράξενο ανατρίχιασμα του βραδιού- να παζαρεύεις όνειρα και να σε τρώει η ουτοπία καθαυτή...
ανοίγω να με παρηγορήσει το παράθυρο.
θαλασσοπούλια έχουν μια δυνατότητα πολλά να σου λένε.
έγχρωμη μελαγχολία του απογεύματος.
πρόθυμες αυταπάτες με βάζουν στην θέση μου.
ταξίδια να με διαιρούν και ταξίδια να με ανασυνθέτουν.
ζω τις γεννήσεις μου, σχηματίζομαι από εγέρσεις και καθιζήσεις:
εμού του ιδίου αιωρούμαι πάνω από μία σιωπή γκρεμισμένη.
έρημος μες τις συνειδήσεις με δικαιοσύνη!
18/10/2021
Μπορεί να είναι εικόνα πουλί, ουρανός, σώμα νερού και φύση

17 Οκτωβρίου 2021

πεταλουδίζω...

 

η αναπνοή είναι κώδικας, γι 'αυτό την υπερασπίζονται οι θεοί·
ηχηρά ανάβει και πριμοδοτεί τις γενέσεις·
σύγκορμος ο πόθος την δανείζεται για να επιταχύνει
την λιτότητά του-
και ζει πλουραλιστικές ερμηνείες.
όσο προσθέτω απλουστεύσεις τόσο και αποστεώνομαι-
εύθρυπτος μες σε αντιπάλους ουρανούς·
διαιρούμαι, γίνομαι η οδός του εαυτού μου η μία·
πεταλουδίζω ανήκοντας σε φθινοπωρινό κονσέρτο...
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

15 Οκτωβρίου 2021

στην αμηχανία των γεγονότων περπατά η ανατροφή σου

 *

στην αμηχανία των γεγονότων περπατά η ανατροφή σου
με χαρακτήρα ρόδινο αρμολογείς των ποιημάτων μου τα κομπολόγια
να το κόκκινο φουστάνι σου τσαλακωμένο από την αυθαιρεσία των πόθων
μιλάς και άλικο στολίδι κάνει τα φυλλώματα των δέντρων να ζηλεύουν
εκείνη η εγωιστική αντωνυμία που σε φιλοξένησε ανοίγει τρύπες στην καρδιά μου
διαλέγω θλίψη διαλέγω την μελαγχολία μου που γίνεται μουσκίδι λες από του ουρανού σου την βροχή
σαν ένα τούλι αόρατο η ασπίδα σου το άγγιγμά μου αποκρούει το ντροπαλό!
Μπορεί να είναι εικαστικό 1 άτομο

παρασκευή 15/10/2021

 

γλιτώνω φασαρία λόγων και φεύγω κατά την Ανατολή που μου υπόσχεται κάτι.
μπουμπουνητά την νύχτα και πολλή βροχή.
σε ποιόν χρωστάει το νερό και του το ξεπληρώνει;
γδυτός ορίζοντας. αστραπές. ο θεός αργεί. μία μελαγχολία πέτρινη ανεβαίνει στα ντουβάρια
των πολυκατοικιών. τελεσίδικα. Παρασκευή του Οκτωβρίου 15 κάτι ίσως σωριαστεί μπροστά στα μάτια μου μήπως
και το αναστυλώσουνε τα μάτια μου. ή ίσως μείνει ξεχασμένο εκεί που η μέρα που θα ῤθει έχει απαίτηση
κανείς να μην σφάλει...
Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα φύση και σώμα νερού

13 Οκτωβρίου 2021

ανάκρουση σε τόνο εαυτού...

 

για να έχω σωστά αντανακλαστικά κουτσουρεύω του εγωισμού τα φυλλώματα
εκείνος αντηχεί στα σπήλαια των παθών μου
''έσω ανθρώπινος'' μου λέει μια φωνή
''μα πώς;'' ''είμαι χωμάτινος και ερεβώδης...''
- καμία σημασία οι εκμυστηρεύσεις
πράττω σωστά και όμως ολοένα δικάζομαι
μοίρα και βουλιαγμένη κατάληξη
ξημερώνει στο στέρνο μου, έχει ανάταση η θέλησή μου
σπόρε της αυγής ξοδέψου τώρα, κάρπισε
στα θαλερά χωράφια της ελπίδας-
ανήκει σε μια τόλμη η ζωή!...
Μπορεί να είναι εικόνα τον Στρατής Παρέλης, γένι και εσωτερικός χώρος

12 Οκτωβρίου 2021

ο Ιησούς των συνειδήσεων...


χάνεται η αλλοπρόσαλλη πεταλούδα και πίσω της μένει μια σκόνη βελούδινη.
κρουστό μες τον αέρα το όχι των μελισσών.
ανάβει και δίνει διάρκεια στις ανεμώνες.
μπόλικο χρυσάφι πίσω απ' τα βουνά στο ηλιοβασίλεμα.
αργοσαλεύουν καράβια και η γραμματική των νεφών είναι περισπωμένη.
το ρήμα κάθε σύνταξης είναι ευτυχισμένο.
ζεις με φθινόπωρο και πεθαίνεις με καθαρογραμμένο χειμώνα.
ο Ιησούς των συνειδήσεων είναι ο Ιησούς των ψυχών- σε εμπιστεύεται
και σε αφήνει αληθινά να σφάλλεις...
12/10/2021
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

11 Οκτωβρίου 2021

εξομολόγηση τρόπω δικό μου..

 

είναι μια θαμπή νύχτα των αριθμών και των παράλογων κόπων. το φεγγάρι αλυχτά σαν σκύλος δαιμονισμένος. κρύο είναι το κρύσταλλο του ουρανού. αν δεις άστρα θα είναι οι θρυμματισμένες παρουσίες των ψυχών. ο κόσμος είναι μια συνουσία που δεν τελειώνει. όπως τον εσχημάτισε Κάποιος έτσι και ολοένα ταξιδεύει. ή μήπως όλα έχουν αυθυπαρξία και οσμή μιας Ενέργειας που εσωστρέφει;
ποντάρω στην Ποίηση πάντα! μπορεί να είναι το ορμητήριό μου, μπορεί να είναι η ίσαλος γραμμή μου. μετά βυθίζομαι στον αφανισμό. όσοι με μελετάτε να έχετε χέρια καθαρά. και μάτια. προσβλέπω σε μια Μαρτυρία που ζητά χορούς ψυχής και λεβεντιές δικαιωμένες. προσβλέπω στο να είμαι εγώ!
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

θροΐζουν χίμαιρες μες την νύχτα·

 θροΐζουν χίμαιρες μες την νύχτα· ο άνεμος σκαρφαλώνει ψηλά· ένα κάστρο υπομονής αυγάζει μες τον όρθρο· όλα είναι ζωή και όλα είναι θάνατος

απόψε. συνοψίζονται αλχημείες ονείρων μες τον οριζόντιο ύπνο· στα κοιμητήρια προστρέχει η οδύνη
οικουμενική. η σελήνη ακουμπά το μάγουλό της στο λευκό μάρμαρο των νεφών. φθινοπωριάτικο αεράκι εμπαίζει τις μουριές και στον ευκάλυπτο
των πουλιών οι φωλιές ζητούν ουράνιες προστασίες για να φανεί
της δεκοχτούρας το μωρό και του περιστεριού ο κλώνος...
Μπορεί να είναι εικόνα πουλί και εξωτερικοί χώροι

10 Οκτωβρίου 2021

έρωτας και ο πόθος μίας Κυριακής!..


υπεράνω των ανθών μια ασύλληπτη ευωχία είσαι
που εγκλωβίζει του νου μου τις στράτες
ορατή μόνο στους έχοντες καθαρήν την καρδία
ένα ορμητήριο είναι ο ουρανός και τον τσιμπολογούν οι καλογιάννοι
μέθοδος είναι η ευτυχία και χωράει μες τα σκουλαρίκια σου
αδιαφορώ για τις προθέσεις του κόσμου- εγώ εσένα κοιτώ και μου φτάνει
είσαι ένας γιγαντωμένος πόθος που στολίζει του κορμιού και της αγιότητας τα βασίλεια
τόσο αβρή καρδιά μου τόσο βελουδένια που μιας πεταλούδας μοιάζεις που πετά σιμά μου και ο αέρας από τα φτεράκια της μ' αναστατώνει!
Κυριακή 10/10/2021
Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα ένα ή περισσότερα άτομα

9 Οκτωβρίου 2021

Αχαΐα μία και μόνη...



Αχαΐα με μια τσουκνίδα μες την λερωμένη φούστα της

με έναν βρυχηθμό πριν της βροχής την βροχή

με αμπέλια και ελιές σημαίνουσες και δακρύβρεχτες-

κλέος από το θείον υφαρπάζει!

                                                           το βράδυ πολύβουη κεφάτη Πάτρα

συγκεντρώνει την οδική φιλοσοφία της στις πλατείες και ακούς

τα χάχανα των φοιτητών...

                                                     προοδευτικά βουνά Παναχαϊκά όρη

κλωτσούν την μπάλα των συγκυριών και το γκολ σημειώνεται

στο δίχτυ των ανέμων στης Τύχης το δίχτυ στης Ελλάδας το μπαλωμένο βρακί...

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου