Συντέλεια τω άλλω τρόπω…

 

Μπέρδεψα τους αναλυτές και ελειτούργησα

σαν κεντρομόλος που υπερασπίζεται μιαν άκαιρη Ιδέα

Σε όλα υπερέβαλα

μπορεί να σφάλλω

Ή να κρατώ ντορό από μιαν άλλη εποχή καίγομαι

μες σε κραυγαλέες ψευδαισθήσεις

τσουγκρίζοντας το γερασμένο σώμα μου

μες την αγρύπνια

ορκισμένα θνητός.

Ποιός μαζεύει

τα σκόρπια λόγια μου που πέφτουν

πέρα από την μουσική,

σ’ ένα χωράφι που ορίζει

τις νέες συγκομιδές, εγώ

ο μάγος ο ρακένδυτος

ο τσαρλατάνος…

Σάββατο των ψυχών - ή μήπως δεν υπάρχουν;-

Μήπως είναι μια δαιμονο-

ποιημένη φούρια του θεού που θέλει

να σβήσει πάνω μας την κάφτρα των τσιγάρων του κι ενώ εκείνος

θα κάθεται να λογαριάζει πόσον έβαλε μπελά

με τέτοια άστοχη Δημιουργία…

Λέω πολλά και ύστερα τα αναιρώ:

Όπως να ενστερνίζομαι τις αντιφάσεις· σε όλα σφάλλω

κοιτώ τον ουρανό και μειδιώ ενώ εκατέρωθεν

των βουνών κάπου ορθώνεται μια λάμψη

φοβιστική·

Ή ζω

όλα εφαρμόζοντάς τα επάνω μου ή

πνευματοποιημένη

με ζώνει η φύση η νύχτα και η λύπη που δεν έλυσα….

Άγιοι Ανάργυροι 23/12/2023

Όλες οι αντιδράσεις:

Ταξίδι στον έσω εαυτό

 

Ταξίδι στον έσω εαυτό, αφήνω

πίσω μου τον κόσμο που δεν έχει τίποτα να αρθρώσει

Και βυθίζομαι στον φωτεινό εαυτό μου που γελά,

πάνω απ τα πράγματα και τις καταστάσεις

Δηλώ πως ο ίδιος ποτέ δεν υπήρξα, ένας άλλος

μιλούσε με την φωνή μου

Και ακολουθούσα αυτό που η παρόρμηση μου ήθελε θέλει..

*

Γκαστρωμένο Τίποτα που γεννά όλη την αναστάτωση του βίου

Μέσα του παιζογελούν οι αυταπάτες μας, θρέφεται ο εγωισμός μας

Η ματαιοδοξία μας μας θέλει τολμηρούς

Μπολιάζει το αίμα μας

Και όταν ξημερώνει η μέρα που κρίνονται όλα

Ποιός ξέρει να πει ποιοί ήμαστε και ποιοί θα καταλήξουμε να γίνουμε..

Όλες οι αντιδράσεις:

Αναμετριέμαι με την στιγμή και μ’ ένα ρίγος

 Αναμετριέμαι με την στιγμή και μ’ ένα ρίγος

που βάλει εναντίον μου, κλεισμένος

σ’ ένα δωμάτιο ξορκίζω

την σιωπή κι αλαφροΐσκιωτος

ψυχανεμίζομαι αυτό που, αν λείψει,

ο κόσμος θα καταστραφεί

βασιλικός στην γλάστρα ή χαμένος παράδεισος..

Ενδύθηκα σάρκες εντυπώσεων

και ματαιοδοξίας ήπια ύδατα-

Τώρα πονάει το αίμα μου,

η γη το ίδιο περιστρέφεται η τρελή

γρήγορη όπως το καυτό ατσάλι.

Α ηθικό έρεισμα, προσήλωση

σε κείνο που με δυσκολία κατακτάς-

ανηφορικό δρόμο πήρα και στο πλάι μου

ούτ’ ένας

ζαλισμένος απ’ την οχλοβοή αδερφός

και που να θέλει για τα ιερά να παλέψει.

Έχει φαρμάκι ο κόσμος και που το ψυλλιάζεσαι ορμάς

μες τα όλα αν οι γενναιότητες σου περισσεύουν..

Και θες

από τις λέξεις πύρινες να σου παρασταθούνε-

Γιατί,

για μια ιδέα ζούμε και πεθαίνουμε

για μια εφόρμηση..

Ορθίας ειμαρμένης…

 

Μέρες από ναυαγισμένο σύννεφο

Μέρες από πηγμένο νερό

Σφυρίζει ο άνεμος οι κωδωνοκρουσίες του ήλιου

Γέμουν την μέρα με κατάνυξη όταν πιείς το ροσόλι των ηλιαχτίδων

Έλα κοντά μου μεθυσμένη όπως θα είσαι έλα κοντά μου

Άνοιξε τις φτερούγες σου και σκέπασέ με καμιά λέξη δεν στερεώνει το χάος σωστά

Κι ο έρωτας

είναι μια αφετηρία φωτιάς

έλα κοντά μου

Γουλιά γουλιά να πιούμε την αναστάτωση

γουλιά γουλιά

Μου εκμυστηρεύτηκες τις χίμαιρες των κυμάτων

Με έμαθες την αδιάβαστη θάλασσα

σε μαθαίνω

Μέσα σε όλες τις κρυφές συναντήσεις

πανηγυρίζω την εμφάνισή σου

στο ζοφερό θέατρο των καιρών

ξέρω

πως θα σβήσεις την λύπη μου

κατακτώντας

την αχανή χώρα των θαυμάτων

έλα κοντά μου

να μην μιλάμε και με την σιωπή να πούμε

την ευτυχία μας!

20/12/2023

Όλες οι αντιδράσ

κι η σκέψη αποδεικνύεται ταξίδι κι η σιωπή

κι η σκέψη αποδεικνύεται ταξίδι κι η σιωπή

και το να μένεις άφωνος ανάμεσα σε κείνα που σε αγαπούνε

πράγματα βουβά, αγαλματένια, μέγας πηγαιμός.

ύστερα ξημερώνει και βραδιάζει· παίρνουν τον δρόμο τους τα γεγονότα·

είσαι επάνω στον πλανήτη ονειροπόλος, θέλοντας

να σμίξεις όλα τα φωνήεντα, τις φρυκτωρίες

των ματιών, καθώς ο έρωτας σε πλησιάζει για να δοκιμάσει

στην καρδιά σου την γλυκιά υποταγή

σε ένα όνειρο που βγαίνει πάντα ποιο θλιμμένο μιας

και όλες οι προσδοκίες σου θα βγούνε λανθασμένες- πικρά

σε πάει ο χειμώνας..

Όλες οι αντιδρ

Άκου Αναγνώστη!...

 

Ουδέτερο, πίσω από κάθε ιερουργία, το απόγευμα

Κι ο ήλιος που βυθίζει μέσα στα βουνά

Λαμπρός.

Διάβασε τα μηνύματα και συγκεντρώσου

Στην κρυφή σημασία των λέξεων, ψάξε

Την κορωνίδα των ειπωμένων- ωραία φανερώνεται το θείον

Μέσα από το πουθενά· άγγιξε

Το αίνιγμα: όλη η ζωή ένα αίνιγμα, και μείνε

Εκεί που η φωνή μου δεν σε φτάνει, μύρισε

Τον καθαρόν αέρα, νιώσε

Το δριμύ άρωμα του νυχτολούλουδου- ένα ψέμα όλα γύρω σου είναι

Κι εμείς ένα ψέμα, ναυαγισμένο έως την αυγή, τότε

Που το πουλί ωραία ψάλλει

Φορώντας τα πλουμιστά άμφιά του, μέσα

Στις πικροδάφνες που λικνίζονται

Σαν σκούνες που ταξίδεψαν στην θάλασσα· άκου Αναγνώστη:

Όλα για σένα τα νοήματα, και οι καημοί

Μου, οι επιθυμίες μου· σκαρφαλώνω

Βουνά ψηλά για χάρη σου, κουβαλώντας

Την Ιδέα μου μακριά

Από τον θόρυβο του κόσμου· και έχω

Ποντάρει επάνω σου όλα τα επιχειρήματα

Για να κερδίσει ο κόσμος την αξία του, ανήκοντας

Στο ιερό βιβλίο που δεν γράφτηκε ακόμα…

Άγιοι Ανάργυροι 15/12/2023

Διαλάμπει λόγος ικανός να ανατρέψει τα πάντα

 Διαλάμπει λόγος ικανός να ανατρέψει

τα πάντα

Σμίγοντας τα ιλαρά φώτα της Αποκάλυψης-

στέκεται έξω απ’ τα λεξιλόγια

Και νουθετεί τον έχοντα διάθεση να ξεχωρίσει

Την ήρα από το σιτάρι·

πόσο τερπνό είναι το δύσκολο βασανιστήριο

της ηθικής!

Όλες οι

Για να πιστέψεις το Σύμβολο ο κόσμος χάνεται και ασφυκτιά

 Για να πιστέψεις το Σύμβολο ο κόσμος χάνεται και ασφυκτιά μέσα σε κλειδωμένες φυλακές- εσύ είσαι ψυχή που λογαριάζει ‘’ άλλα’’ , νομιμοποιείς τα όνειρα και στέκεσαι στο πιο ψηλό σκαλοπάτι της ευπρέπειας, λάμπεις

Μέσα στον λιγοστό αέρα, γαμπρός μιας νυκτωδίας που παρηχεί επάνω από τα σεμνά τριαντάφυλλα, ανήκοντας

Στην ασχημάτιστη αιωνιότητα! Πού αλήθεια κοιμάσαι;

Όλες οι αντι

Ιστορίας ανάγνωσμα..

Εδώ στην όψη σου αναρριχάται ένας νάρκισσος μπελαλής

Και στον ύπνο σου κάθε όνειρο κρυφογελά στο φεγγάρι

Ο χειμώνας τρεκλίζει σαν μεθυσμένος σάτυρος και κάτι καμώνεται πως πράττει

Ενώ ένα τσακάλι εγγαστρίμυθο κρυφογυρνά τις νύχτες

Έξω απ’ τα κοτέτσια των χωριών.

Επαρχία με τα βάσανα της κάθε επαρχίας

Επαρχία μοναχική, έξω από τα πλαίσια κάθε ερήμωσης

Επαρχία συντριπτική- σαν κάταγμα θλιβερό και αόριστο

Ζεύεις τα σκουριασμένα άροτρά σου στην σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού

Και οργώνεις την κατάθλιψη πλάι στην μελαγχολία την άγονη.

Θεέ μου υπάρχεις έξω από όλες τις πραγματικότητες-

Είσαι σαν προϊόν μιας ευγονίας

Και διακωμωδείς τα βασανάκια των θνητών

Αέναα…

Σ’ αυτό το ποίημα μου δεν βγαίνεις επικεφαλής,

Εγώ σκαλίζω άλλες κοίτες και προγκάω τους ρουφιάνους,

Όλα τα ανθισμένα ρήματα που συντηρώ

Μυρίζουν σαν βασιλικού αγνότητα και τρέμουν

Μες την λιακάδα την ασύγκριτη την χειμωνιάτικη

Που όλες τις καρδιές ζεσταίνει και θωπεύει την Ελλάδα…

Εδώ η μνήμη έχει σχήμα ολοζώντανο,

Αφήνει έκθετα τα χρώματα ο Χρόνος

Κι όσο και αν ασχημονούν οι σκέψεις που κολάζονται

Με μία μάχαιρα αποδίδει την δικαιοσύνη του ο δικαστής χειμώνας…

Πύλος 10/2/2023

Όλες οι αντιδράσε

[Ακροβατούμε πάνω στα σώματα των άλλων ]

 Ακροβατούμε πάνω στα σώματα των άλλων

γιατί μας λείπει η ανάγνωση της δικής μας ψυχής.

Συνέδριο αποκαλυπτικό η μοναξιά στην μοναξιά της.

Κλείσε τα φώτα, άκου σιγανά

λογάκια που η Κυριακή σου λέει

και περιχύνει με την δρόσο της τις γλάστρες.

Στο μπαλκόνι αινίγματα στήνει ο αέρας.

Δεν ψιχαλίζει πια, έβαλε κρύο.

Άνοιξε η τηλεόραση κι ο γείτονας χαζεύει

πιο φτωχός

από λεφτά και αισθήματα.

Σε λίγο θα νυχτώσει. Φωταγωγούνται

τα σπίτια. Η πόλη τρίζει

σαν φρούτο που ωριμάζει να κοπεί.

Ουτοπίας το ανάγνωσμα…

 

Απ’ τα συμβαίνοντα ό,τι πιο επιγραμματικό είναι πάντα ο ήλιος

Νουθετεί τις ακύμαντες Στιγμές της πελώριας θάλασσας και αφήνει

Μια οσμή λεβεντιάς μες τον ναό

Τον καθεδρικό της μέρας.

Όλα προκύπτουν ρόδινα

Και το φως ακόμα που ανήκει στην προσήλωση·

Εγώ διαβάζω το εγκόλπιο των ουρανών, αφήνω

Κατά μέρος την ηχηρή πόλη που μου σκοτίζει τα φρένα

Και προσηλώνομαι στις στιχομυθίες του μεσημεριού.

Λες και γεννιέται μία νέα θρησκεία

Τα πουλιά κανοναρχούν μες σε νέο παράδεισο.

Ό,τι είπαμε σβήνει σωστά.

Ό,τι επιθυμήσαμε πίσω από μια μάχη περιμένει.

Λαμβάνουμε τον τόκο ενός άγουρου καιρού….

Άγιοι Ανάργυροι 22/11/2023

Όλες οι αντιδράσεις: