Ω τρελό τρίγωνο ω τρελό τετράγωνο, πώς να σε διαβάσω;
Ο έρωτας πάντα ηχεί παράξενα στ’ αυτιά μου, αυτός ιδρώνει
Τα σώματα κι όχι για να μετανοήσουν!
Γλυκιά ήταν απόψε η νύχτα, ένα φεγγάρι μελωδούσε στ’ ανοιχτά,
Το αεράκι που έπαιζε έπαιρνε μακριά τις αναμνήσεις-
Όλα υπήρξαν μες την απουσία τους.
Ξημέρωμα Πέμπτης, ο ουρανός είναι ένα ραδιόφωνο που μας χλευάζει.
Έχω μόνη ευτυχία μου μια σκέψη που δεν ευοδώθηκε αλλά εκεί, επιμένει
Να με κάνει ακόλουθο.
Έχω ένα μολύβι που θα μπογιατίσει του ονείρου σου τα περιγράμματα.
Πυκνότερη η νύχτα τώρα, προς τα ξημερώματα.
Με ποιόν συνομιλώ αν όχι
Με σένα καθ-ιερωμένε μου;
Ίσως μπορέσουμε μια μέρα κάτω απ’ τις δυσκολίες όλες να συναντηθούμε.
Είμαστε πλάνητες που περιδιάβηκαν έξω από ένα κόσμο φαντασμάτων…
30/7/2026
Αναρτήσεις
