...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

22 Σεπτεμβρίου 2021

ο εκκλησιασμός του απώτατου εαυτού!...


εκκλησιάζω την σιωπή και όσα βότσαλα αντηχούνε στην επαρχία του ύπνου μου καταμαρτυρούν αγίνωτη θάλασσα.
βρέθηκα πάλι με σημασίες στην αγκαλιά μου σπουδαίες.
σαρώνει το απόγευμα τα θαλερά ψηφία μου και μνημονεύω κάτι αγγέλους αφανέρωτους που διαλαλούν πίστη κι ελπίδα.
ω μοίρα τρυφερή, πάρε μου την απόγνωση και φύσηξε στα φρένα μου αυτή την ιερή ευωδιά που Θεό Μέγα μηνάει!
ουράνια μέρα, αντίσκηνο που κατοικεί ο ασκητής
να ο μάντης που πρόβαλε πάνω απ' των βουνών το φρύδι και
ανοίγει την πόρτα των ανακτόρων της Δύσης.
να ο Χρόνος που συστρέφεται όπως μια κληματίδα που υπόσχεται βαθύν καρπό και μέθη.
θέλω να γεννηθώ σε συγκυρία καημού και κόπου-
εκεί που οι γνώμες είναι σαν λεπίδες που θερίζουν και οι λέξεις μου
ούτε κι αυτές πια με σώζουν...
ergo toy dali
Μπορεί να είναι απεικόνιση

21 Σεπτεμβρίου 2021

Επίκεντρο σώμα ή σώμα μηδέν..., Στρατής Παρέλης

 https://issuu.com/stratisparelis/docs/_3b3012ebf61609...

Επίκεντρο σώμα ή σώμα μηδέν..., Στρατής Παρέλης
ISSUU.COM
Επίκεντρο σώμα ή σώμα μηδέν..., Στρατής Παρέλης
Ποιητική συλλογή

νυστάξαμε κάτω από τον ουρανό και κάπου στην γη παράμερα

 νυστάξαμε κάτω από τον ουρανό και κάπου στην γη παράμερα

το τοπίο βάφτηκε νύχτα και ακράγγιξε τον άτσαλο ορίζοντα
σελήνη αβρή και σμήνη αστεριών που κορδακίζουν
ποιά τραγωδία επέστρεψε και θα το μάθεις πιο μετά;
ανήκουν λόγια στον μύθο και ανήκει σε Χρόνο που δεν ορίζεις η ζωή
όλα κρατούν μια ζάλη στο κεφάλι-
και να σκεφτείς ότι σε λίγο ξημερώνει ολόγυρα...
Μπορεί να είναι εικόνα εξωτερικοί χώροι

20 Σεπτεμβρίου 2021

ιχνηλασία στου σκοταδιού την κοίτη...

 

δροσερά φυλλώματα προς την αυγή που συναντούν το γελαστό νερό·
η αυγή έχει ακόνι και τροχίζει το άσπρο μέταλλο των ωρών·
τραγουδάκια σιγαλόφωνα ακούγονται από τα όνειρα της πεταλούδας·
ο θεός καιροφυλακτεί και μας κάνει παρέα στις μοναχικές καρδιές.
κάθετη η νύχτα ζεστή και συγκεντρωμένη στην μαύρη φοβέρα της
αλλάζει την φωνή των όντων και καμία τόλμη δεν μπορεί
να την διαταράξει. όλα από πίσω τα στεφανώνει η μουσική
σαν μια παντιέρα ιερή που μας κινεί και όλο μας παροτρύνει.
δροσερά φυλλώματα προς την αυγή νυχτοπεταλούδες που αγαπούν του φωτός την
συνάντηση
λαλούν στην αντήχηση που γεμίζει την σπηλιά του ύπνου, καθώς
οι ετοιμασίες να υποδεχτούμε την μέρα εντείνονται και κάπου μας ξεφεύγει η ελπίδα·
θάμβος στερεωμένο πρόχειρα μες το στερέωμα αφήνει να σκιρτά η καρδιά μου να αγαπώ
ως και τον θάνατο εγώ!
Μπορεί να είναι εικόνα ουρανός, λυκόφως, δέντρο και φύση

18 Σεπτεμβρίου 2021

μεταμεσονύχτιος συλλογισμός...

 




ύφος έχουν επικό οι πολυκατοικίες και ένα φεγγάρι μυθικό επικρέμαται

στον ουρανό, δασκαλεύοντας την νύχτα να μου αρέσει. 

σ' αυτό το θεατράκι όλα ξετυλίγονται αργά και δεν είναι ούτε και δράμα να το πεις ούτε

και κωμωδία, μόνο που χλευάζουνε την τύχη μας, την ρημαγμένη.

ανασαίνω τον δροσερό αέρα.

κάπου μου ξεφεύγεις Θεέ και κάπου σε πλησιάζω

καλώς.

ήχοι από μέλος ουράνιο ξεχύνονται όπου να καταλάβω μπορώ.

είμαι ευχαριστημένος.

 ανασταίνω το σώμα σου και ένα χάδι που πάντα περισσεύει αλλάζει

την αφή σε θεϊκή!

στο φως του φεγγαριού στο βαθιό μεσάνυχτο μια αντήχηση

από ύπνο βουλιαγμένο αλλάζει την φωνή σου και γιορτάζει

μες την ακοή μας με ένα σεπτεμβριάτικο

Αγαθό

 αποταμιευμένο στην καρδιά σου στην καρδιά μου!

 

                                                         18/9/2021 


Μπορεί να είναι εικόνα ουρανός

16 Σεπτεμβρίου 2021

κοσμικός αθλητής..

 

για να λυγίσει το σώμα υψιπέτεια σκαρφίζεται και εμμονή· αφήνει πίσω του την οκνηρία και τεντώνει
μυώνες δυνατούς να φέρει το απίστευτο μπροστά· γυμναστική των έντονων φωτοσκιάσεων, γυμναστική των συλλαβισμένων κατορθωμάτων-
κάπου εντός του ανοίγεται μία θυρίδα ουρανού· ψελλίζει το κορμί και ύστερα μια φωνασκία σκίζει την σιωπή του άκρατου μεσημεριού·
ο ακατάλυτος δεσμός φερέλπιδο να είμαι ξωτικό και συσπασμένο το φωνήεν μου μες τον αιώνα·
γράφω θερίζοντας τα στάχια ενός κάμπου που στον ήλιο πορφυρίζει και μια ευτυχία δέχεται
ηδύτατη...
εικόνα από Νταλί..
Μπορεί να είναι εικαστικό ένα ή περισσότερα άτομα

ο ουρανός, πόθος κρυφός και ελπίδα..

 

νεόκοπος ουρανός επιβραδύνει την νύχτα και φωτίζεται από τις προσευχές,
παντού μυρίζει το αγιόκλημα, ψηλά ψηλά είναι το αμπέλι του αγγέλου,
θάλασσες κάτω ηρεμούν σαν λάδι ακύμαντο,
στις πόλεις πάθη ανθρώπινα και πάθη ακμαία, ζώνουν με μια κατάθλιψη τον βίο,
το ποίημα παντρεύει την απλότητα με την σιωπή
και σταλάζει- σαν ένας ύμνος καθαρός σταλάζει·
λεπτομέρειες χάους, τις μελετώ και κάπως κερδισμένος βγαίνω
αφήνοντας πίσω μου τις ζοφερές καταλήξεις·
ως την ελπίδα είναι πια ξεκάθαρος ο δρόμος-
άσπιλοι μείναμε και άσπιλοι θα σταθούμε παράμερα:
εκεί που είναι Βίβλος ανοιχτή ο ουρανός!
Μπορεί να είναι εικόνα φύση και σύννεφο

15 Σεπτεμβρίου 2021

ερωτικό αλλιώς...


ο πόνος μια ανθρώπινη κατάσταση φωνάζει να φοβάται η μοίρα·
αντίστροφα δουλεύουνε οι εξάρσεις: πάθος του έρωτα πάθος της μουσικής του φιλιού πάθος·
στα αυτιά μου αποταμιεύονται ήχοι δριμείς· καθαρός που είναι απόψε ο ουρανός που σου μιλώ χωρίς να είσαι εδώ που σου μιλάω! ας κοιμηθώ μιας και στον ύπνο πιο καλά σε ζω και σ' ονειρεύομαι!
σαν από μια πηγή αισθήσεων ζωντανεύουν μπροστά μου όλες οι εικόνες,
η χαρά των προσεγγίσεων ζει μέσα μου, εσύ είσαι αλαργινή μα σ' αγαπάω
όπως ο νους μου πετρώνει την σιωπή και την κάνει
ένα θεόρατο άγαλμα μεθυσμένο
τέλος των δυνάμεών μου τέλος των πόθων μου τέλος των παθών...
Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα 1 άτομο

14 Σεπτεμβρίου 2021

μετάλλαξη...


να παραγγείλω να μου μείνουν τα πουλιά να παραγγείλω
να παρακαλέσω κιόλας να μην λυπηθώ
οι νύχτες βουλιάζουν στις νύχτες, πού τρέφονται οι μελαγχολίες μου;
μια πνοή ανοίγει τα όνειρα μια πνοή και τα κλείνει
πολύτιμο είναι το ποίημα πολύτιμο
πλατύ σαν το λιβάδι της οράσεως
λουλουδίζει-
πίσω απ' τις εικόνες μια συννεφένια μοίρα με κρατά
πάντα στο φως θα θανατώνομαι
φωνάζουν οι αισθήσεις μου με εξυψώνουν
θεϊκό είναι εκείνο που μου ξέφυγε μα το σκηνοθετώ
α ανθρώπινο δράμα, δεν θα σε καταλύσω ποτέ μου!
αργά και λίγο λίγο γίνομαι ένα άγαλμα που με καθηλώνει σε παράξενη ύπαρξη!
Μπορεί να είναι κοντινή λήψη

12 Σεπτεμβρίου 2021

Κυριακή...


έρχεται η μέρα από την Ανατολή, γεμάτη πνεύματα και συγκινήσεις, ξαφνιάζεται από τον ρυθμό των ωρών και αφήνει τους ήχους να την διαπερνάνε,
ο ύπνος τελείωσε, πάει ο ύπνος· τα χέρια μου βάφονται με ηλιαχτίδες, εντείνουν την αφή τους, παραμένουν ολοκάθαρα, όπως στην πρώτη μέρα της Δημιουργίας,
και παντού πνέει ένας Έρωτας, ευλογημένος, ζεύει τα κορμιά και κάνει ολόλαμπρη την Κυριακή, καθώς
τίποτα δεν εμποδίζει την μαγεία και ένας άγγελος
ξεφλουδίζει την ατμόσφαιρα να φανεί
το γαλανό το φρούτο του ουρανού!...
Μπορεί να είναι εικόνα αεροπλάνο και ουρανός

11 Σεπτεμβρίου 2021

μάσησα την αφράτη σάρκα σου το τραγανό περγαμόντο

 μάσησα την αφράτη σάρκα σου το τραγανό περγαμόντο

μοσχοβολούσες λουλουδένια υπόσχεση
και ήσουνα αγέρωχη σαν μια νεράιδα που αλαφροπατεί επάνω
στην ακύμαντη λίμνη-
σε φίλησα θυμάμαι ο ήλιος έλαμπε
και ραγίζονταν σε μυριάδες κομμάτια απρόσιτος κι όλο να κυριεύει
τα δάση τις μυρτιές και την καρδιά μου..
όλος μια γλύκα ο ουρανός!
Μπορεί να είναι κοντινή λήψη 1 άτομο

μιλώ άρα υπάρχω!...


γύρω μου όλες οι ματαιότητες- συντονισμένες· απηχούν ρεύματα μιας ουσίας εξασθενημένης που γεννά μελαγχολίες και λύπη· κάπου με τολμηρή καρδιά πάω· η Αθήνα πασπαλίζεται με γύρη ερωτική και κανακεύει το ζεστό φθινόπωρο. μιλώ άρα υπάρχω! και λιώνω την έχιδνα που με απειλεί, την φονική έχιδνα της απογοήτευσης. θα νικήσουμε πάλι!
Μπορεί να είναι εικόνα εξωτερικοί χώροι και μνημείο

10 Σεπτεμβρίου 2021

ψιχάλισε σιγαλινά

 ψιχάλισε σιγαλινά, βράχηκα, στεγνώσανε επάνω μου τα ρούχα, έχω την υγρασία ενός φιλιού σου

στον νου.
είσαι πολύ ψηλά, μαντόνα των παθών μου, πριγκηπέσα θεοτική!
ταράζεις τους καημούς μου ακόμα, ακόμα και όταν δεν γράφω γράφω
πόθους καφτερούς
στον νου
πάντα στον νου....
Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα 1 άτομο και καθρέφτης

9 Σεπτεμβρίου 2021

κάπου είναι ο λέοντας της γραφής και τον συναντώ...

 κάπου είναι ο λέοντας της γραφής και τον συναντώ, χαράματα Πέμπτης, να βρυχάται ευτυχισμένα. φυσάει λίγο- ίσως από τον φεγγίτη της έμπνευσης. μια τσαλακωμένη βροχή αναδιπλώνεται και νοτίζει την ατμόσφαιρα. στους υπολογιστές τα σπασμένα προγράμματα εκδικούνται σπάζοντας με την σειρά τους τα νεύρα. ανήκω στην χωρία των τροβαδούρων που αγαπούν τα λουλούδια. ανήκω σε τούτο το σύννεφο που λαμπρύνεται όσο ξημερώνει..

Μπορεί να είναι εικόνα ουρανός και κείμενο

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου