Κλειδωμένες όλες οι απόψεις του κόσμου μας…
Βαριά σκιά επάνω μας οι κοσμοθεωρίες που μπαγιάτεψαν…
Ολοένα λες και βραδιάζει…
Πού πήγε ο ήλιος ο ένδοξος;
Αβέβαιος ο εαυτός μου και μουγκός.
Αν περπατώ μες το ναυαγισμένο είναι
Σύννεφο του βιοπορισμού μου.
Έχω αφομοιώσει όλη την μουσική της αισιοδοξίας.
Ο πόδας μου ξυπόλυτος και μέσα σε άκανθες περιπλανιέται.
Πόσο σκοτείνιασε το μαγαζάκι μου των πειναλέων πόθων!
Πίσω από ένα παραμύθι ηθικό τσαλακωμένο φανερώνομαι…
Δεν ζω - κι αν ζω
είναι που θυσιαστικά πεθαίνω…
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου