Νικιέται το Άρρητον και κάτω από αιφνίδια έμπνευση
κι οι πεταλίδες της θαλάσσης όμορφα
μεγεθύνονται.
Ο έναστρος θόλος
του ουρανού ωραία κομπάζει
και αγγελάκια χιλιόδοξα
κρέμονται από τα κλαδιά της ασχημάτιστης αιωνιότητας.
Αποφασισμένο πέρα απ’ τ’ αναμενόμενα
ένα λουλούδι είναι
μαγνητικό.
Ο πόλος ο ένας ο Έρωτας
κι ο πόλος ο δεύτερος
πάλι και πάλι ο Έρωτας.
Βρε τι χαμπάρια εσείς που κόπτεστε για μια γραμματική ευταξία;
Απόψε θα σας κάνουνε να νιώσετε θεούληδες τα
γραφτά μου.
Όχι γιατί το φρόντισα να διαφέρω- αλλά γιατί
πιο όμοιός σας είμαι από ποτέ· μόνο
που λιβανίζω τα σοκάκια που την αύριο θα βρεθούμε
να πούμε με τις κουβεντούλες μας αλήθειες που δεν λέγονται…