...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

3 Σεπτεμβρίου 2014

Όταν ποτέ…



Στο αλάτι των βράχων εκμυστηρεύεται η θάλασσα τον καημό της
Ο τρυποκάρυδος
γελά μες το δάσος
και ετοιμάζει τις νέες εξορμήσεις του
Τα τζιτζίκια πεθαίνουν
τραγουδώντας             
Η χλόη αφρίζει     
σαν μια γιορτή του παρανομαστή της ακρογιαλιάς
Το σπίτι μηρυκάζει την ώχρα του
Απ’ τα παράθυρά του φτάνει το φως στην σελίδα μου
Τα βότσαλα ψιθυρίζουν,
η άμμος χτίζει εκείνο που χτίζεται
Αφ’ εαυτού της ορμά η ηθική των λουλουδιών
να βρει την εκβολή της βδομάδας-
Μες τον ωκεανό των εκπληρώσεων…







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου