...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

11 Οκτωβρίου 2021

εξομολόγηση τρόπω δικό μου..

 

είναι μια θαμπή νύχτα των αριθμών και των παράλογων κόπων. το φεγγάρι αλυχτά σαν σκύλος δαιμονισμένος. κρύο είναι το κρύσταλλο του ουρανού. αν δεις άστρα θα είναι οι θρυμματισμένες παρουσίες των ψυχών. ο κόσμος είναι μια συνουσία που δεν τελειώνει. όπως τον εσχημάτισε Κάποιος έτσι και ολοένα ταξιδεύει. ή μήπως όλα έχουν αυθυπαρξία και οσμή μιας Ενέργειας που εσωστρέφει;
ποντάρω στην Ποίηση πάντα! μπορεί να είναι το ορμητήριό μου, μπορεί να είναι η ίσαλος γραμμή μου. μετά βυθίζομαι στον αφανισμό. όσοι με μελετάτε να έχετε χέρια καθαρά. και μάτια. προσβλέπω σε μια Μαρτυρία που ζητά χορούς ψυχής και λεβεντιές δικαιωμένες. προσβλέπω στο να είμαι εγώ!
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

θροΐζουν χίμαιρες μες την νύχτα·

 θροΐζουν χίμαιρες μες την νύχτα· ο άνεμος σκαρφαλώνει ψηλά· ένα κάστρο υπομονής αυγάζει μες τον όρθρο· όλα είναι ζωή και όλα είναι θάνατος

απόψε. συνοψίζονται αλχημείες ονείρων μες τον οριζόντιο ύπνο· στα κοιμητήρια προστρέχει η οδύνη
οικουμενική. η σελήνη ακουμπά το μάγουλό της στο λευκό μάρμαρο των νεφών. φθινοπωριάτικο αεράκι εμπαίζει τις μουριές και στον ευκάλυπτο
των πουλιών οι φωλιές ζητούν ουράνιες προστασίες για να φανεί
της δεκοχτούρας το μωρό και του περιστεριού ο κλώνος...
Μπορεί να είναι εικόνα πουλί και εξωτερικοί χώροι

10 Οκτωβρίου 2021

έρωτας και ο πόθος μίας Κυριακής!..


υπεράνω των ανθών μια ασύλληπτη ευωχία είσαι
που εγκλωβίζει του νου μου τις στράτες
ορατή μόνο στους έχοντες καθαρήν την καρδία
ένα ορμητήριο είναι ο ουρανός και τον τσιμπολογούν οι καλογιάννοι
μέθοδος είναι η ευτυχία και χωράει μες τα σκουλαρίκια σου
αδιαφορώ για τις προθέσεις του κόσμου- εγώ εσένα κοιτώ και μου φτάνει
είσαι ένας γιγαντωμένος πόθος που στολίζει του κορμιού και της αγιότητας τα βασίλεια
τόσο αβρή καρδιά μου τόσο βελουδένια που μιας πεταλούδας μοιάζεις που πετά σιμά μου και ο αέρας από τα φτεράκια της μ' αναστατώνει!
Κυριακή 10/10/2021
Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα ένα ή περισσότερα άτομα

9 Οκτωβρίου 2021

Αχαΐα μία και μόνη...



Αχαΐα με μια τσουκνίδα μες την λερωμένη φούστα της

με έναν βρυχηθμό πριν της βροχής την βροχή

με αμπέλια και ελιές σημαίνουσες και δακρύβρεχτες-

κλέος από το θείον υφαρπάζει!

                                                           το βράδυ πολύβουη κεφάτη Πάτρα

συγκεντρώνει την οδική φιλοσοφία της στις πλατείες και ακούς

τα χάχανα των φοιτητών...

                                                     προοδευτικά βουνά Παναχαϊκά όρη

κλωτσούν την μπάλα των συγκυριών και το γκολ σημειώνεται

στο δίχτυ των ανέμων στης Τύχης το δίχτυ στης Ελλάδας το μπαλωμένο βρακί...

4 Οκτωβρίου 2021

η Ποίηση στο Σύμπαν...

 

ο ήλιος αρχίζει να με διπλασιάζει. ζεύει σε ανατάσεις τον μεταβολισμό μου. τραγουδάει στο αίμα μου. ό,τι αναπνέω είναι διάπυρο. ύλη ενός κόσμου που γεννιέται. κάτι μέσα μου είναι μοναστηριακό. κρίμα που ξεκουρδίζομαι και ξεκουρδίζω τα άστρα: ήταν αλλιώς οι πορείες τους. η Ποίηση τα ζεύει σε έναν Σκοπό: να λαλούν ανορθόδοξα και να τρέμει το Σύμπαν ολόκληρο...
Μπορεί να είναι εικόνα ουρανός και κείμενο

2 Οκτωβρίου 2021

αυτά που θα συντελεστούνε φως και λούζονται...


τι θρηνείς μέρα και είναι συννεφιασμένο το πρόσωπό σου;
κι αυτό το ελεγειακό μεσημέρι ξεκλείδωτες που αφήνει όλες τις εκδοχές!
πάλι μιλώ τοκίζοντας δυνητική αυταπάτη.
λιγάκι έβαλε κρύο και δικαιολογείται να είναι Οκτώβρης και ελεημοσύνης φθινόπωρο.
ασημίζει η ράχη του ψαριού κάτω απ' το νερό και στα ρηχά κι ο κάβουρας φαίνεται και η σεμνή σαλιάρα
κι ο κοκωβιός και ο σπάρος ο οκνός και ο σίγουρος.
μυστήρια των μυαλών και των επιθυμιών μας μυστήρια.
κάπου η Αθηνά γίνεται Παναγία και κάπου ο Δίας γίνεται μοναχογιός και μαλώνει.
ωραίες ηλιόλουστες ψυχές ωραίοι κλώνοι των ασμάτων θεατρικές μπαλάντες λουσμένοι ημίθεοι με επιδερμίδα που γυαλοκοπά και αφήνει υπονοούμενα για έρωτες που θα συντελεστούνε λίαν συντόμως...
Μπορεί να είναι εικόνα αεροπλάνο και ουρανός

1 Οκτωβρίου 2021

είσαι που να μην ήσουνα....


στο απόγευμα ο κόσμος είναι μια συντετριμμένη προσοχή. επίγεια άγχη κάνουν να βαρυγκωμά ο Οκτώβριος. μόνη μου σκέψη η διάσωση των Ιδεών. κατά τα άλλα ωραία στοχάστηκα! μπορεί πιο ερημίτης από τον καθένα σας, μπορεί
ένας παράξενος ντελικάτος προφήτης που τον σκεπάζει η ρήση του και η αυγή η κάθε αυγή τον αποστομώνει. κερδίζω σύνεση πάντως μιλώντας σιγά. εκεί που οι φιστικιές χτυπούνε παλαμάκια μέσα στον αέρα. να, εδώ στο πάρκο, απέναντι απ' το σπίτι μου: ανασαίνω.
πώς βαυκαλίζεσαι ρε άτιμε να σώσεις και να μου σωθείς από λογοτεχνίες!
και τόσο δα σκοτάδι που απέβαλες πού πήγε; κάπου δοξάζεις την χαρά και κάπου η χαρά σε καταπίνει. είσαι ο ενικός που πληθυντικοποιείται και γεμίζει άμετρα παραμυθάκια λύπης. είσαι ο γελωτοποιός που επιστρέφει χιούμορ στην μελαγχολία. είσαι
που να μην ήσουνα...
Μπορεί να είναι ασπρόμαυρη εικόνα 1 άτομο

30 Σεπτεμβρίου 2021

διαυγές μεσημέρι ηλιόδοξο

 διαυγές μεσημέρι ηλιόδοξο

ακουμπώ την ψυχή σου σε νιώθω σαν μια σβιλάδα που μ' αναταράσσει
τέλεια απλώνεται η πνοή του ανέμου
κερδίζει τα υπέρτατα καταφύγια
το προάστιο κλείνεται στον εαυτό του
εποχή του σκεπτικισμού
στον περίγυρο ενέργεια των συλλογισμών
ονειρεύομαι αναστάσεις δοξασμένες
η Πράξη αντηχεί μες την πραγματικότητα
κατάτμηση των Ιδεών κατάτμηση των επιθυμιών μας
όλη η ηλεκτρονική χαρά ηχεί μες την οθόνη μας
επικοινωνούμε
αδιάλειπτα επικοινωνούμε..
28/9/2021 Βόλος
Μπορεί να είναι εικόνα ποδήλατο και εξωτερικοί χώροι

26 Σεπτεμβρίου 2021

ο έρωτας έτσι ηχεί...


ακούγονται λόγια ανέμου και στο χάραμα είσαι εκεί
νέμεσαι αστεριών περιουσίες
κατοικείς τον κόσμο στην απροκάλυπτη ''θέση'' του
ιερουργώντας.
διαφαίνεται της νύχτας το κάλλος και
τα μάτια σου αφήνουν ανοικτή την πόρτα του ντουνιά, καθιερώνεις τα φωνήεντα
στα ποιήματα που αμελώ να γράψω. να οι μήνες που ρέουν παραγεμισμένοι από σκοτάδι και φως ατημέλητο
τα πελαγίσια πουλιά οι θηρευτές αυταπάτης
να ο ήχος σου η μυστηριακή παλινδρόμηση, ριγείς και σχίζεται ακραιφνώς ο αέρας,
εκρήξεις αισθημάτων καταρρακώνουν την απαισιόδοξη παράγραφο του ύμνου μου- και ευτυχώς!- χαράζει τώρα
είσαι μονόλογος της Αστραπής, φεγγοβολάνε πάνω σου ζεστά φεγγάρια,
δεν έχει η λύπη καταφύγιο, πάλι γύρω σου εδραιώνεται Σύμπαν,
μορφές αγγελικές πάνε και πάνε· η Αττική νταμάρι λεηλατημένο ζεύει τα φαιά βουναλάκια της
σε αποκάλυψη· λησμονώ να με ξέρω, ούτε εγώ πια είμαι εγώ, ένας αλλιώτικος εαυτός ζει μες σε μένα, εσύ χρησμοδοτείς για την Αγάπη, κρύβεις για να φαίνεται ο Έρωτας, διαφεντεύεις
των φιλιών το ροσόλι. έρχεται ο ήλιος, κελαηδούν τα πουλιά, τα άνθη συγκροτούν φιλαρμονικές, μελωδίες
χύνονται στα ουράνια ύψη όπου σε ανταμώνει
ο πόθος μου και μ' αντιμετωπίζεις με ένστικτο καυτό και με λαχτάρα
πάλι μια μοίρα είσαι ένα φερέφωνο
που λέει πάθη μέσα στο αίμα μου...
26/9/2021
Μπορεί να είναι εικόνα εξωτερικοί χώροι

25 Σεπτεμβρίου 2021

αγαθότητα όχι από κείνη των θρησκειών

 αγαθότητα όχι από κείνη των θρησκειών αγαθότητα

όπως στων ζώων τις συμπεριφορές χωρίς ρωγμή αγαθότητα
στα στήθη μου είναι μια χώρα που δεν με χωρά και εγώ είμαι ο ρακένδυτος που δεν χωράω μια χώρα
πλοίο ο νους μου ταξιδεύει στην γαληνότητα των νερών
σκορπίζομαι σε μαγνησίες που αναδύουν Μυστήρια αναγνωσμένα
καμιά συνομωσία από την πλευρά των πουλιών- μόνο ένα σκίρτημα ολοένα προς την οριζόντια ελευθερία
στέκομαι σιμά στην γαλάζια κορυφή των βουνών
ανασαίνω
κλειδώνει επάνω μου ο θάνατος όλες τις φορτωμένες του ανάγκες
αμφισβητώ τα πάντα του- και τα σκοτάδια...
Μπορεί να είναι εικόνα εξωτερικοί χώροι

22 Σεπτεμβρίου 2021

ο εκκλησιασμός του απώτατου εαυτού!...


εκκλησιάζω την σιωπή και όσα βότσαλα αντηχούνε στην επαρχία του ύπνου μου καταμαρτυρούν αγίνωτη θάλασσα.
βρέθηκα πάλι με σημασίες στην αγκαλιά μου σπουδαίες.
σαρώνει το απόγευμα τα θαλερά ψηφία μου και μνημονεύω κάτι αγγέλους αφανέρωτους που διαλαλούν πίστη κι ελπίδα.
ω μοίρα τρυφερή, πάρε μου την απόγνωση και φύσηξε στα φρένα μου αυτή την ιερή ευωδιά που Θεό Μέγα μηνάει!
ουράνια μέρα, αντίσκηνο που κατοικεί ο ασκητής
να ο μάντης που πρόβαλε πάνω απ' των βουνών το φρύδι και
ανοίγει την πόρτα των ανακτόρων της Δύσης.
να ο Χρόνος που συστρέφεται όπως μια κληματίδα που υπόσχεται βαθύν καρπό και μέθη.
θέλω να γεννηθώ σε συγκυρία καημού και κόπου-
εκεί που οι γνώμες είναι σαν λεπίδες που θερίζουν και οι λέξεις μου
ούτε κι αυτές πια με σώζουν...
ergo toy dali
Μπορεί να είναι απεικόνιση

21 Σεπτεμβρίου 2021

Επίκεντρο σώμα ή σώμα μηδέν..., Στρατής Παρέλης

 https://issuu.com/stratisparelis/docs/_3b3012ebf61609...

Επίκεντρο σώμα ή σώμα μηδέν..., Στρατής Παρέλης
ISSUU.COM
Επίκεντρο σώμα ή σώμα μηδέν..., Στρατής Παρέλης
Ποιητική συλλογή

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου