Τι να την κάνω πια την εποχή που γέμισε ιδρωμένους γυμνοσάλιαγκες
που γύρω μου αραδίζουν και βρωμούνε;
Με ένα κάρβουνο γράφω
λογάκια μυστικά από εκείνα που μου απόμειναν ύστερα από την δύσκολη πίκρα.
Χλευάζουν οι αδίστακτοι- έγινε η μοναξιά φορτίο·
Όπως την πάρεις την ζωή- δεν είναι δα και τίποτα σπουδαίο·
Χώνεις τα χέρια σου στις τσέπες και σου μαρτυράει το κενό
την φτώχεια σου την καταματωμένη.
Φύγετε από κοντά μας όλοι, άστε μας να βρούμε τον δικό μας μπούσουλα·
Χωρίς ταυτότητα ευτυχισμένου πρέπει να αντέξουμε τα πάντα·
Σου έτυχε μια μοίρα τρομερή και με τα δαγκωμένα χείλια σου καημένε μου θα πρέπει να την υποφέρεις…
13/11/2026
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου