...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

15 Οκτωβρίου 2014

ένας ρυθμός από φθινόπωρο που γελά με πλημμύρισε…



Στην ρητορική των δέντρων η μουσική των πουλιών αποφάνθηκε μέλι.
Το απόγευμα άνοιξε τις ρωγμές του σαν χαντάκι που το γέμισε η βροχή.
Γυάλισαν τα φύλλα, το αμυδρό φως έγινε η φενάκη των αόρατων.
Τα λόγια σου και πάλι τιμαλφή.
Τα διάβασα, τα αποστήθισα, τα είπα.
Οι στεναχώριες μου υποχώρησαν – ένας ρυθμός από φθινόπωρο που γελά
Με πλημμύρισε…



2 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

Τα λόγια σου και πάλι τιμαλφή.
Τα διάβασα, τα αποστήθισα, τα είπα.
Οι στεναχώριες μου υποχώρησαν – ένας ρυθμός από φθινόπωρο που γελά
Με πλημμύρισε…
SP

...δώσε αέρινα χαιρετίσματα
στην κοντινή πατρίδα,
Φίλε μου.

Σε φιλώ,

Υιώτα
"αστοριανή"
ΝΥ

Stratis Parelis είπε...



την καλημέρα μου Υιώτα!
Ίσως ο πιο βαθύς στίχος που μπορώ κάποτε να σκεφτώ είναι το όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει…
Να είσαι καλά!
Πέρασα ξυστά από την πατρίδα σου-
Όποτε περνάω από κει πάντα σε θυμάμαι..
Μια αγάπη από την Ελλάδα για την μακρινή Αμερική..

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου