...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

5 Οκτωβρίου 2014

Η Κυριακή…






Κάπου μακριά από την αλήθεια τέλειωσαν οι θεωρίες.
Αυτά που ήταν να τα βρω τα ανακάλυψα
Να σχίζουν τον αέρα σαν πυροτεχνήματα
βουρλισμένα.
Κι ο χρόνος… Πώς έδρασε πάνω μου; Πώς με κατέλυσε
Κάνοντας το τρωτό μου μέρος πιο τρωτό; Πριν ξημερώσει
Τα άστρα κοιτάζω. Η ησυχία είναι κοφτερή. Μια ψύχρα με υποψιάζει και για το φθινόπωρο
Που ήρθε και για την καρδιά μου που αναζητά την μουσική
Που δίνουνε τα δέντρα στον Οκτώβριο.
Η Κυριακή που έρχεται είναι η μάχη μου να πω το μελαγχολικό νερό που τάζει ο ουρανός στην γη.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου