Σονέτο της ψυχής και της ανάγκης…

Ταριχεύοντας την μνήμη και την επιθυμία·

Ανασταίνεται μέσα σε ένα σύννεφο ο ουρανός-

Νομίζω λευκά και θρησκεύω ο δόλιος κατακόκκινα·

Μέσα μου όλες οι νομοτέλειες ετελεύτησαν..

Δαγκώνω το φρούτο το ζουμερό της αμφισβήτησης·

Ο Χρόνος είναι ο κούφιος μάγος και ο λαοπλάνος·

Γυρεύω ανέμους και μου επιστρέφονται άγριες θύελλες-

Ευτυχώς σε όλες τις καταφάσεις κωφεύω..

Πώς μπουρδουκλώθηκε ο βιοπορισμός με τις ανάγκες μου!

Κρατώ τα όσα συμπεράσματα και μόνο για τον εαυτό μου·

Τσίγκλησέ με Στιγμή και αίμα σκοτεινό θα βγάλω-

Ανήκω σε μια Ιστορία που δεν κατανόησαν οι προύχοντες..

Ζω; Ή μήνα είμαι κιόλας ο νεκρός που αναστήθηκε;

Λείπω απ’ τα σονέτα και μοντέρνα ξεκαλούπωσα το χάος!

Άγιοι Ανάργυροι 3/1/2024

Όλες οι αντι

Στρατής Παρέλης, Εντολή

 Ο κόπος μου είναι ο Χρόνος μου- είναι αυτό που αφιερώνω σε σας κυνηγώντας έναν άπιαστο εαυτό μου!

https://issuu.com/stratisparelis/docs/_9db5d8fe45eb4a...

ISSUU.COM

Στρατής Παρέλης, Εντολή

Ποιητική συλλογή

Μονόλεπτο συλλογισμού και όχι μόνο…

 

Μέσα στην λάσπη παίζεται κάθε μυστήριο της Δημιουργίας.

Και, μετά, ο αέρας: προδότης καθησυχαστικός: σκουντά τα πάντα προς την ολοκλήρωση. Συνωμοτεί στο ‘’κάτι’’ να υπάρχει.

Αφουγκράζομαι χρόνια τον ουρανό.

Πότε δεν μου έδειξε συμπάθεια.

Όλο βουλιάζω μέσα του και νιώθω αδαής που αφήνει

Να τον παραπλανούν τα παραμύθια.

Εδώ εγώ.

Και, παραπέρα, οι άλλοι. Βέβηλοι σκώληκες των ουρανών. Τι θέλω

Άλλο από το να σας πω να μην ορκίζεστε

Σε καμία Αλήθεια- έτσι κι αλλιώς παραπλανόμαστε

Από μια ησυχία που θα είναι πάντοτε ανησυχητική..

2/1/2024

Πρωτοχρονιά 2024

 

Όλα όλων δυσερμήνευτα

Και γεμάτα πλάνη κι οδύνη. Ο καιρός της άμετρης γνώσης, ο καιρός της αμάθειας. Λυγίζουν τα μυαλά σαν τα κλωνάρια τον χειμώνα και φυλλορροούν.

Μετά βγαίνει ένας απίστευτος ήλιος και διατηρώ μια κάποια ελπίδα.

Έλα τώρα εσύ που ζεις πληγωμένος τόσο να μαζέψεις μία μία τις σκέψεις σου

Ανοίγοντας μια φλέβα στην σκοτεινή γαλαρία της πραγματικότητας, έλα εσύ

Και σκήνωσον εν ημίν…

Ακούμε και δεν ακούμε, διδασκόμαστε

Μοναχά από ανάγκη.

Ελθέ λοιπόν και τα ωραία ποιηματάκια σου προσκόμισε

Μήπως και βρούμε μία εσωτερική γαλήνη.

Περπατάει ο Χρόνος και φοράει άτσαλα παπούτσια. Κι έχουμε

Πολύ δρόμο να βαδίσουμε μαζί του ακόμα.

Ελθέ

Και φέρε λίγο φως να ξεδιψάσουμε όπως το πάμε

Ίσως με λίγη όμορφη σπατάλη

Καρδιάς θα τους γκρεμίσουμε για πάντα τους πολέμους

Θα ζήσουμε μια φωτεινή οχλαγωγία!

Άγιοι Ανάργυροι 1/1/2024

Φιλοσοφίας άνευ-

 Φιλοσοφίας άνευ-

Κερδώον το βλέμμα, κερδώον το ‘’συμπέρασμα’’-

Είσαι η λήξη του δράματος, η κωμωδία των πάντων·

Ακραία τα λεχθέντα σου· τα πλησιάζουν

οι άλλοι που δεν σε καταλαβαίνουνε·

Δρεπανηφόρο άρμα η ζήλεια- θα σε πετσοκόψουνε:

Κάτι βαρύμαγκες επηρμένοι που γεμίζουν τον κόσμο κατάπληξη·

Κάτι σκατόψυχοι που βρωμάνε και ζέχνουν κάτω από τον ήλιο τον μέγα·

Όσο και αν πληρούται από εσάς το σύμπαν ματαιοδοξία

Τόσο από την λογοτεχνία θα εξέχει

Το μακρύ ποδάρι σου

Ανελέητε!

Εν τη γενέσει…

Για να φωταγωγούνται οι επικράτειες ο ήλιος κάγχασε αισιόδοξα.

Γαντζωθήκαμε πάνω σε ξεθυμασμένη ελπίδα. Κι ενώ

Άγουρο ήταν το φρούτο που κόψαμε, εμείς δαγκώσαμε με πείσμα την γαλήνη.

Όλα καλά λοιπόν συντελέστηκαν.

Το βόλι βρήκε στόχο, η ανάσα

έτρεξε λαχανιασμένη μες της φαντασίας το ακρολίβαδο.

Στο στήθος μας αναπαύονται οι λέξεις.

Τα βράδια μας ξυπνούν να καταγράψουμε. Λες

Και έχουμε έναν άλλο εαυτό. Που ζει και καταγράφει καταιγίδες.

25/12/2023

Όλες οι αντιδ

Συντέλεια τω άλλω τρόπω…

Μπέρδεψα τους αναλυτές και ελειτούργησα

σαν κεντρομόλος που υπερασπίζεται μιαν άκαιρη Ιδέα

Σε όλα υπερέβαλα

μπορεί να σφάλλω

Ή να κρατώ ντορό από μιαν άλλη εποχή καίγομαι

μες σε κραυγαλέες ψευδαισθήσεις

τσουγκρίζοντας το γερασμένο σώμα μου

μες την αγρύπνια

ορκισμένα θνητός.

Ποιός μαζεύει

τα σκόρπια λόγια μου που πέφτουν

πέρα από την μουσική,

σ’ ένα χωράφι που ορίζει

τις νέες συγκομιδές, εγώ

ο μάγος ο ρακένδυτος

ο τσαρλατάνος…

Σάββατο των ψυχών - ή μήπως δεν υπάρχουν;-

Μήπως είναι μια δαιμονο-

ποιημένη φούρια του θεού που θέλει

να σβήσει πάνω μας την κάφτρα των τσιγάρων του κι ενώ εκείνος

θα κάθεται να λογαριάζει πόσον έβαλε μπελά

με τέτοια άστοχη Δημιουργία…

Λέω πολλά και ύστερα τα αναιρώ:

Όπως να ενστερνίζομαι τις αντιφάσεις· σε όλα σφάλλω

κοιτώ τον ουρανό και μειδιώ ενώ εκατέρωθεν

των βουνών κάπου ορθώνεται μια λάμψη

φοβιστική·

Ή ζω

όλα εφαρμόζοντάς τα επάνω μου ή

πνευματοποιημένη

με ζώνει η φύση η νύχτα και η λύπη που δεν έλυσα….

Άγιοι Ανάργυροι 23/12/2023

Ορθίας ειμαρμένης…

 

Μέρες από ναυαγισμένο σύννεφο

Μέρες από πηγμένο νερό

Σφυρίζει ο άνεμος οι κωδωνοκρουσίες του ήλιου

Γέμουν την μέρα με κατάνυξη όταν πιείς το ροσόλι των ηλιαχτίδων

Έλα κοντά μου μεθυσμένη όπως θα είσαι έλα κοντά μου

Άνοιξε τις φτερούγες σου και σκέπασέ με καμιά λέξη δεν στερεώνει το χάος σωστά

Κι ο έρωτας

είναι μια αφετηρία φωτιάς

έλα κοντά μου

Γουλιά γουλιά να πιούμε την αναστάτωση

γουλιά γουλιά

Μου εκμυστηρεύτηκες τις χίμαιρες των κυμάτων

Με έμαθες την αδιάβαστη θάλασσα

σε μαθαίνω

Μέσα σε όλες τις κρυφές συναντήσεις

πανηγυρίζω την εμφάνισή σου

στο ζοφερό θέατρο των καιρών

ξέρω

πως θα σβήσεις την λύπη μου

κατακτώντας

την αχανή χώρα των θαυμάτων

έλα κοντά μου

να μην μιλάμε και με την σιωπή να πούμε

την ευτυχία μας!

20/12/2023

Όλες οι αντιδράσ

κι η σκέψη αποδεικνύεται ταξίδι κι η σιωπή

κι η σκέψη αποδεικνύεται ταξίδι κι η σιωπή

και το να μένεις άφωνος ανάμεσα σε κείνα που σε αγαπούνε

πράγματα βουβά, αγαλματένια, μέγας πηγαιμός.

ύστερα ξημερώνει και βραδιάζει· παίρνουν τον δρόμο τους τα γεγονότα·

είσαι επάνω στον πλανήτη ονειροπόλος, θέλοντας

να σμίξεις όλα τα φωνήεντα, τις φρυκτωρίες

των ματιών, καθώς ο έρωτας σε πλησιάζει για να δοκιμάσει

στην καρδιά σου την γλυκιά υποταγή

σε ένα όνειρο που βγαίνει πάντα ποιο θλιμμένο μιας

και όλες οι προσδοκίες σου θα βγούνε λανθασμένες- πικρά

σε πάει ο χειμώνας..

Όλες οι αντιδρ

Άκου Αναγνώστη!...

 

Ουδέτερο, πίσω από κάθε ιερουργία, το απόγευμα

Κι ο ήλιος που βυθίζει μέσα στα βουνά

Λαμπρός.

Διάβασε τα μηνύματα και συγκεντρώσου

Στην κρυφή σημασία των λέξεων, ψάξε

Την κορωνίδα των ειπωμένων- ωραία φανερώνεται το θείον

Μέσα από το πουθενά· άγγιξε

Το αίνιγμα: όλη η ζωή ένα αίνιγμα, και μείνε

Εκεί που η φωνή μου δεν σε φτάνει, μύρισε

Τον καθαρόν αέρα, νιώσε

Το δριμύ άρωμα του νυχτολούλουδου- ένα ψέμα όλα γύρω σου είναι

Κι εμείς ένα ψέμα, ναυαγισμένο έως την αυγή, τότε

Που το πουλί ωραία ψάλλει

Φορώντας τα πλουμιστά άμφιά του, μέσα

Στις πικροδάφνες που λικνίζονται

Σαν σκούνες που ταξίδεψαν στην θάλασσα· άκου Αναγνώστη:

Όλα για σένα τα νοήματα, και οι καημοί

Μου, οι επιθυμίες μου· σκαρφαλώνω

Βουνά ψηλά για χάρη σου, κουβαλώντας

Την Ιδέα μου μακριά

Από τον θόρυβο του κόσμου· και έχω

Ποντάρει επάνω σου όλα τα επιχειρήματα

Για να κερδίσει ο κόσμος την αξία του, ανήκοντας

Στο ιερό βιβλίο που δεν γράφτηκε ακόμα…

Άγιοι Ανάργυροι 15/12/2023

Διαλάμπει λόγος ικανός να ανατρέψει τα πάντα

 Διαλάμπει λόγος ικανός να ανατρέψει

τα πάντα

Σμίγοντας τα ιλαρά φώτα της Αποκάλυψης-

στέκεται έξω απ’ τα λεξιλόγια

Και νουθετεί τον έχοντα διάθεση να ξεχωρίσει

Την ήρα από το σιτάρι·

πόσο τερπνό είναι το δύσκολο βασανιστήριο

της ηθικής!

Όλες οι