...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

29 Δεκεμβρίου 2012

Η Ελλάδα μου χαρίζει ένα μαντήλι που γεννάει τα χρώματα



Τρώγοντας το διαμάντι του φωτός ως το γαλάζιο..
Η θάλασσα αρχίζει τις ανταύγειες της από το μέρος του βουνού.
Πόσο θλιμμένα έχω υπάρξει! Πόσο νεφοσκεπής!
Τα καπρίτσια των χελιδονιών κεντούν στην καρδιά μου την επιθυμία
Με κολακεύει ο άνεμος
Η μέρα που ξημερώνει συγκλονίζει τις νυσταγμένες αυλές.
Στην γούρνα μέσα το νερό κελαρύζει ελέω δροσιάς.
Από το όνειρο που βγαίνω και με περιμένει η αληθινή ζωή..
Δύσκολα αναγνώθω την σιωπή αλλά μόνο αυτή μου ταιριάζει.
Νησιά της Ανατολής, κήποι βροντεροί, αιολικά μυστήρια..
Στο τραπέζι επάνω η φέτα το ψωμί και της φιλίας συνείδηση..
Α πνοές λευκές πάνω απ’ τα σώματα των λουλουδιών!
Αβροί συνδαιτυμόνες γύρω από του δειλινού την τάβλα.
Η Ελλάδα μου χαρίζει ένα μαντήλι που γεννάει τα χρώματα
Και τις φιλοσοφίες της φωτιάς..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου