Φιγουρατζή μου άνεμε, τι σκουντάς στην μέρα, τι αναστατώνεις;
Είναι κι η Ποίηση βουκέντρα που τσιγκλάει
Την αυστηρότητα της παπαρούνας
Πάντα πριν έρθει η Άνοιξη
Με εύγλωττα χαμόγελα πλησιάζω την χαρά την χαρούλα
Μες τις αγρύπνιες· αυτό είναι το ακμάζον αίμα μου
Οπλίζει τις γεωγραφίες που έζησα
Αποδέχεται την ρήση της συνείδησης την άτμητη…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου