...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

4 Μαρτίου 2015

ΑΘΗΝΆ.




Ύστερα σε ζητήσανε μεγάλα μεσημέρια-
νησάκια ελληνικά και ιερουργίες του ασβέστη
που έχρισε αυτόν τον κόσμο αθανασία!

Γαλουχημένη της ανατολής και σίγουρη
μες την σοφία του ημερολογίου
τόσου αρχαίου λόγου κληροδοτημένου.

Το πρόσωπό σου μέσα στις παλάμες
που χάιδεψαν το σώμα της ανυπαρξίας
πριν μαραθούν!

Σε ζητήσαμε περπατώντας στην Ακρόπολη·
ο σκληρός βράχος
άντεξε εκεί, αιώνες·
κάρφωσε μέσα στην καρδιά μας
το λίθινο ξίφος του·
η γεωμετρία των ναών του
έφερε την αρχιτεκτονική έμπνευση
στα πέρατα της γης·
οι κίονες σηκώσαν ουρανό..
Σε συναντήσαμε
μες την σπουδή της ιστορίας
πλάι στην ιερή ελιά.

Κι όταν θα λέγεται το δειλινό γραμμένο όλες τις χάριτες
ξέραμε πως θα φύγεις πάλι, θα χαθείς
μέσα στον ύμνο σου.

Μ’ εμάς
πιστεύοντας αιώνια σε σένα..

Ηράκλειο 1980

1 σχόλιο:

Αστοριανή είπε...

Μ’ εμάς
πιστεύοντας αιώνια σε σένα. ...ΣΠ


...κι ακόμη πιστεύουμε,

Στρατή μου,

κι ελπίζουμε. Υποθέτω, ανθρώπινη αδυναμία...

Και χαίρομαι που αναμοχλεύεις τα όμορφα, τα νεανικά σου (γύρω στο .80)

έχουν μια άλλη γεύση...

Να είστε καλά, Φίλε μου.
Τα ...βροχικά μου, ακόμη με εκνευρίζουν, δεν έιχα ποτέ τόση ενόχληση... θα περάσουν... όπως και τόσα άλλα, βαρύτερα ίσως...

Σας φιλώ, Υιώτα

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου