...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

28 Μαρτίου 2014

Άνοιξη προ των πυλών.



Έτρεχαν οι σιγανοί αέρηδες της παραλίας κι η θάλασσα
μαστίζονταν από την αυτοκρατορία του ήλιου.
Άνοιξη προ των πυλών. Ο αιώνας
ανθρωπιά έχει ανάγκη και σύνεση.
Οικόπεδα που φλόμωσαν οι μαργαρίτες,
ζιζάνια χόρτα- χαμός!
Κάτι κοπέλες έτρεχαν σιγά.
Δυο γεροντάκια με μαγκούρα περπατούσαν.
Πού πάει η κουβέντα που έχουμε;
Ποτέ δεν βρήκα νόημα σε κάτι που είναι απόλυτη ομοθυμία.
Μ’ αρέσουν οι αντιδικίες που το αίμα μου ανάβουνε, μ’ αρέσει
η αναστάτωση, ο κοχλασμός
που δίνει οξυγόνο στα ακραία τέλματα. Εκεί
που είσαι μ’ όλες τις δυνάμεις σου ενορχηστρωμένη και με πολεμάς
μ’ όλα τα όπλα που ο νους και η ευαισθησία σου έχει..


2 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

Στείλε μου μια αγκαλιά!!!!!!
και θα τους ψιθυρίσω
τα ...κεκρυμμένα"
της ποιήτριας καρδιάς!!!

Χάρηκα που τις είδα,
Στρατή μου....!!!
Εδώ, πάγος, !!!!!!
και,
το νέο σου ιστολόγιο, άψογο!!!
Θα μιλήσουμε επ΄αυτού!

Φιλιά,
Υιώτα

Stratis Parelis είπε...

Την καλημέρα μου Υιώτα!
Ελπίζω να είσαστε καλά..

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου