...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

17 Φεβρουαρίου 2014

Στο ανθογυάλι σου οι τουλίπες τσουγκρίζουν τα γελαστά κεφαλάκια τους




Στο αίνιγμα που πλάθουν τα κοράλλια
Στον άνω και τον κάτω βυθό
Τα μάτια σου σπιθίζουν σαν περισπωμένες που βαραίνουν σε νόημα

Έγκλειστος είμαι και δεν μου περισσεύει ο βίος
Κουράστηκα να συναρμολογώ εξάψεις
Κοιτάζω μακριά ένα καΐκι έρχεται
Φορτωμένο τα δώρα της αστραπής και των ερώτων τις ευφραντικές υδρίες

Κόβω τον ήλιο στο χέρι μου
Σαν παραγινωμένο πορτοκάλι που λαλεί του μέγιστα η φωνή
Θέλω την εξουσία της γλώσσας

Στο ανθογυάλι σου οι τουλίπες τσουγκρίζουν τα γελαστά κεφαλάκια τους
Ζω και πεθαίνω για μία σου λέξη!


2 σχόλια:

aurora cabeza είπε...

me gusta esa luz a traves del cristal de la ventana

Stratis Parelis είπε...

aurora cabeza


la luz es el alma de las cosas.Me ha gustado la visita.

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου