...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

6 Νοεμβρίου 2014

Ανατέλλεις και δύεις σαν ένα απολυτίκιο




Σκορπάς μια μυρωδιά δάσους ως το μεσημεριάτικο συμπέρασμα
Σκορπάς τα φύλλα που περιλούουν τον Νοέμβριο
Σκορπάς μια ιαχή

Στην Ελάτεια των καημών στην ευθυδικία των κάμπων
Μηνύεις του αέρα τα τσαλίμια ανάμεσα στων δέντρων τις εξάψεις και
Θέλω μια ζαβολιά για να με δικαιώσει

Είσαι λοιπόν εδώ που σ’ άφησα, πιο αληθινή από μια ηλιαχτίδα;
Είσαι η γυμνή αλήθεια που συλλάβισε ο σπούργιτας κι από την ιερή μανία του
Αποθεώθη..

Μιλάς όπως ένα χωριό της γλώσσας μιλάει- και τότε εγώ
Τι να τις κάνω τις πρωτεύουσες;

Ανατέλλεις και δύεις σαν ένα απολυτίκιο που είπαμε συντετριμμένοι
Μπροστά στην εκκλησία των αγγέλων και ανάβοντας
Την ψυχή μας κερί…



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου