...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

7 Απριλίου 2014

Το αλογάκι ενός ονείρου καβαλίκεψα



Οι νύχτες μουντζουρώνουν τα τετράδιά μου-

Γεύομαι σήψη που δεν μου αρμόζει

Το αλογάκι ενός ονείρου καβαλίκεψα

Συνένοχος σ’ αυτό που αποδείχτηκε γέφυρα
που κυλά προς την οφθαλμαπάτη..

Αν συλλογιστώ ευχάριστα θα πληρωθούν οι μέρες με ευγένεια που σε εφηβεία ανήκει-

Ακριβώς μπαίνω στο Τίποτα που συμβιβάζεται με το φορτίο της πραγματικότητας
το σκοτεινό..

Βρίσκομαι εκεί που η κούραση ραντίζει το παρόν με ανυπέρβλητα δάκρυα
και η κάθε λέξη μαστίζει την μουσική γράφοντας
μανιφέστα μελαγχολικού διακονιάρη…

                                               Κατερίνη  3 Απρίλη 2014 



2 σχόλια:

Ελενα Λ. είπε...

Τι κουκλί είναι αυτό στην φωτογραφία!
Τρελαίνομαι να βλέπω χαρούμενα παιδικά προσωπάκια Στρατή!
Την καλημέρα μου!

Stratis Parelis είπε...

Ελενα Λ

όλα στα παιδιά τα οφείλουμε-
κι εμείς τους καταστρέψαμε το μέλλον..
καλό βράδυ...

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου