...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

23 Απριλίου 2014

Ο ΠΑΠΠΟΥΣ.



Να μυρίζει ωραία το πεύκο κι ο παππούς μου αναστημένος να στέκεται

Ανάμεσα στις ανθισμένες κείνες που αγαπούσε τριανταφυλλιές.

Με το αγαλματένιο του χαμόγελο.
Πάλι καπνίζοντας.
Και ο καπνός
Όπως να βγαίνει έξω από την γυάλα ετούτη
Που τον κήπο περιέχει αυτού του ονείρου.

Κίτρινα και βαθιά
Κόκκινα ρόδα. Αιώνια σύμβολα!
Ξιφομαχούν μες τον ευωδιαστό γύρω μου άνεμο..

Τώρα μες απ’ το όνειρο κοίτα που αναιρείται ο χρόνος
Όπως με σπόγγο σβήνεται
Στον μαυροπίνακα η λάθος μας γραμμένη ορθογραφία-
Κι είναι ο δάσκαλος σαν χρόνος πάντα αυστηρός.

Να βλέπω τον παππού μου όπως αντιγράφω νοσταλγία στο μουντζαλωμένο μου τετράδιο
Που του περίσσεψαν τα λάθη και οι λέξεις αινιγματικές
Τους αναγνώστες του θα δυσκολεύουν-
Όλο.

Και μου λέει πάλι το μικρό του μεγάλο παράπονο.

Όπως καπνίζει και φυσάει τον καπνό
Ολοένα προς τα πίσω:

Προς τους πικρούς
Παλιούς ελληνικούς αιώνες!

7.5.2008

2 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

Ανάμεσα στις ανθισμένες κείνες που αγαπούσε τριανταφυλλιές.
ΣΠ

...και τις περυσινές... πέντε τον αριθμό,
μου τις έκαψε η θύελλα!!! κι εγώ, διάλεγα όλο το καλοκαίρι χρώματα...
να ...συμπληρώσω εικόνες
από την αυλή του σπιτιού μας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Σε φιλώ,
Υιώτα
ΝΥ

Stratis Parelis είπε...


Υιώτα
Εσύ που αγαπάς τα λουλούδια ξέρεις..
Κάτι εικόνες με ακολουθούν πάντα..
Από το μακρινό παρελθόν..


Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου