...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

10 Ιουνίου 2018

Ατσάλινη Στιγμή της Κυριακής…


Το χνούδι της λεύκας έσυρε το χνάρι του μες τον αιθέρα
Ζάχαρη εντυπώσεων πασπάλισε την έκπληξη έως που να απορείς
Κυλιέται η οσμή ανθέων στον ευγενικό αέρα
Κι αγκιστρωμένο πάνω στα ωραία κάστρα του ήλιου
Το ηλιοτρόπιο
Γελά και φέγγει
Αήττητο στο διάβα του καιρού
Λειαίνει η θάλασσα το αναντίρρητο κοχύλι
Και στα βαθιά που κοκκινίζει ο αστερίας
Ανάγνωση είναι το φως από εκείνες που αποστηθίζεις εύκολα
Γιατί σε όλα είναι ορατό το πνεύμα της αβύσσου και ο πασχίζων
Θεός
Κονίαμα του γέλιου σου μερεμετίζει τ’ ουρανού τα ντουβάρια
Κοιτάζω πίσω από εκείνα που δεν λέγονται
Αβασίλευτα ρήματα έννοιες για τα καλά ξεχασμένες
Σκάβω και σκάβω- χαϊδεύω τον βασιλικό κι αναστατώνεται
Το σπλάχνο μου ο κόσμος όλος
Ξέρω και ούτε που γνωρίζω
Τι έμαθα τι ξέχασα πού θα με καταλήξουν οι επιθυμίες;
Κοχύλια ανάβουνε μες το μυαλό μου και αφήνουν το στιλπνό τους βάρος
Που μεσημέριασε λογάριασα και βγήκε λάθος της αιωνιότητας ετούτος ο παράξενος λογαριασμός..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου