Ορμέμφυτη τόσο!

Στην φίλη μου την Κάκια Παυλίδου, στο φωτεινό κορίτσι

που δυναμιτίζει την πραγματικότητα!

Το φως δεν προδίδεται το φως δεν είναι τυφλοσούρτης

Να τον ακολουθήσεις κι ας χαθείς.

Ή το’χεις ή δεν το’χεις να φωταγωγείς.

Ε ρε κάτι υπερωκεάνιες κουβέντες

Που απλώσαμε σε άλλες εποχές! Και τώρα σε θαυμάζω

Που ζεις αέρινα και καλλικέλαδα τόσο!

Κόβονται σαν τις βασιλόπιτες οι

Λογοτεχνίες… Κι αν τύχεις

το φλουρί το έτυχες· αν όχι

Θα ζήσεις με λιγότερη αισιοδοξία. Μα εσένα

δεν σε κάμπτει τίποτα που είναι τσουχτερό·

Θέλω να πω τέτοιος υδροηλεκτρικός που είσαι

Σταθμός, φωταγωγείς όλη την πόλη και ακόμα πιο!

Με το μολύβι μου σκιαγραφώ τα θάρρη σου μα ξέρω

πως δεν αποδίδει

Η έμπνευσή μου αυτό που είσαι πριν να γίνεις κάτι ανώτερο.

Πώς να σε πω ο φτωχός αφού ο πλούτος είσαι

Ενός μύθου που την Ιστορία ξεπέρασε;

Θα εύχομαι μονάχα να είσαι αυτό το επίλεκτο

πλάσμα που στο χαμόγελό του φαίνονται όλα.

Να είσαι η Τύχη, να είσαι η Χαρά, να είσαι η Αλήθεια, η Αγάπη, η Καλή Καρδιά, ο Ουρανός της Ποίησης και

του Έρωτα η πεδιάδα!

13/ 1/ 2026