92.
Το ένα σκέλος της μέρας πάνω στη σεβαστική γη - και το άλλο
μες την σκοτεινή απειλητική θάλασσα
που σηκώνει με υπεροψία τα πλοία
ξέροντας ότι χωράνε μύρια τόσα μέσα στην αβυσσαλέα της κοιλιά.
Τοπίο βροχής ή το πολύ- πολύ
τοπίο της νεότερης μελαγχολίας.
Οι γλάροι το πρωί πετούνε χαμηλά.
Οι γυναίκες με άλλα μάτια
πιο περίεργα σε βλέπουνε που ανεβαίνεις
απ’ τα μέρη τους και κάπου που δεν ξέρουν πας..
Το πρόβλημα λυμένο με τον τρόπο του αρχαίου γεωμέτρη:
«μη μου τους κύκλους τάραττε»
και μη μου την σιωπή
που έχω δικιά μου να εκσφενδονίζω από μέσα της
αχτίδες της ψυχής κι επιθυμίες καρδιά μου..
Κωστάντζα 16.11.2008
ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Ετικέτες
- 37. Απ’ όσα λέω μόνο ένα άρωμα επιζεί της γλώσσας... (1)
- Ένας χορος αγγέλων (4)
- ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΠΑΡΟΥΣΑ.. (1)
- ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΩΝ ΑΙΓΑΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ.. (25)
- ΑΠΟΧΡΩΝΤΟΣ ΛΟΓΟΥ.. (284)
- ΑΡΧΑΪΚΟ.. Ποιός θα μας προστατέψει από βασκανίε... (1)
- Β Να σε έχω μ’ έναν τρόπο που έχουν οι... (1)
- ΒΙΒΛΙΟ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ.. (256)
- ΒΙΒΛΙΟ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ... (113)
- ΒΟΥΕΡΟΣ ΜΑΧΑΛΑΣ (27)
- ΒΟΥΕΡΟΣ ΜΑΧΑΛΑΣ.. (62)
- ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ (1)
- Γυαλάδα απόβροχη και ύφος των σπιτιών (1)
- ΓΥΝΑΙΚΑ (1)
- ΓΥΝΑΙΚΑ.. (1)
- ΔΕΗΘΩΜΕΝ.. (354)
- ΔΗΛΩΘΕΝ... (27)
- ΔΗΛΩΘΕΝΤΑ.. (245)
- δοξαζω ενα κοριτσι που αγαπουσα (1)
- ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ - ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ (1)
- ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ.. (1)
- Ελ.Αρβανιτακη - Θελω Να Σε Δω (1)
- ΕΠΙΛΟΓΗ (1)
- ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ. (22)
- ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ.. (59)
- ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΩΡΕΣ.. (1)
- ΙΑΧΩΝ ΓΑΛΑΖΙΩΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.. (16)
- ΙΟΥΛΗΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ. Θρησκεία άνεμου σ’ όλα τα χαρά... (1)
- Ιρις Ιριδα Γιώτα (1)
- Κάτι... (2)
- ΚΕΙΜΕΝΟ (1)
- Κόκκιν΄αχείλι φίλησα - Δυνάμεις του Αιγαίου (1)
- Κόρη συννεφένια λέξη Που είμαι ξέρω αδέξιος ... (1)
- ΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΟΡΚΙΣΜΟ ΤΗΣ ΦΘΟΡΑΣ... (56)
- ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΧΑΟΥΣ 2 (19)
- ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΧΑΟΥΣ.. (23)
- Μ' ΕΝΑΝ ΔΙΑΡΚΗ ΘΕΟ... (1)
- ΜΑ ΔΙΑΡΚΕΣ.. (1)
- ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟ ΤΡΙΑΝΤΑ ΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ.. (41)
- Μελαχρινή σαν το κοχύλι που ‘βαλα στ’ αυτί για να ... (1)
- ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ.. (1)
- μισεύω εξαιτίας σου - Δυνάμεις του Αιγαίου (1)
- ΜΙΣΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΠΡΟΒΑΛΛΕ - ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ (1)
- Να με φέρεις σε άλλες αλήθειες... (1)
- Ο (1)
- Ο ΔΗΛΩΝ.. (3)
- Ο ΠΑΠΠΟΥΣ. Να μυρίζει ωραία το πεύκο κι ο παππού... (1)
- ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ.. (30)
- ΟΣΤΕΟΘΛΑΣΤΗΣ.. (28)
- Ουρανοκατέβατος κόσμος. (3)
- ΟΥΡΑΝΟΚΑΤΕΒΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ. (243)
- ΟΥΡΑΝΟΚΑΤΕΒΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.. (84)
- Πίσω απ’ τα πεύκα που απλώνουν νήμα ανέμου Είναι ... (1)
- ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ.. (146)
- ΠΑΥΣΙΛΥΠΟΝ.. (137)
- ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ... (86)
- ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΘ΄ΟΔΟΝ.. (105)
- ΠΟΙΗΣΗ.. (3)
- ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ.. (23)
- ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ.. Τουφεκιοφόρος ήχος που αναστατώνει το... (1)
- ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΗ ΥΛΗ.. (82)
- ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. (1)
- ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ.. (53)
- ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ... (36)
- ΣΚΗΝΙΚΟ.. (1)
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΕΣ ΓΛΑΦΥΡΩΝ ΣΤΙΓΜΩΝ... (64)
- ΣΤΙΓΜΗ.. Το πρωινό εκφράζεται με άνεμο με δωρική ... (1)
- ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΤΟΥ ΑΚΕΡΑΙΟΥ ΜΥΘΟΥ.. (69)
- ΣΦΓΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ.. (6)
- ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ.. (12)
- ΣΩΜΑΤΑ ΑΝΘΙΣΜΕΝΩΝ ΙΔΕΩΝ.. (152)
- ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ (149)
- ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ.. (146)
- ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ... (89)
- ΤΙ ΚΑΤΕΧΩ.. (1)
- ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ.. (145)
- ΤΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΤΕ.. (41)
- ΤΟΠΙΟ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ.. Καλά λοιπόν η μοναξιά.. Όμ... (1)
- ΤΡΟΠΟΙ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ.. (176)
- ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ (78)
- ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΑΝΕΥ.. (18)
- ΦΩΝΗΕΝΤΑ ΘΕΩΝ.. (47)
- ΧΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΔΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ.. (32)
- ΧΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΔΙΚΩΝ ΛΕΞΩΝ.. (106)
- Ψυχή χειροβ... (1)
Αρχειοθήκη ιστολογίου
-
►
2012
(672)
-
►
Μάϊος
(108)
- Θέλω τα ποιήματά μου να έχουν σημασία ξαφνικής νερ...
- Θεσπίζοντας ποιητική σεισάχθεια
- Άνεργοι..
- η κοσμοθεωρία μου δεν γέρασε ποτέ
- Ξεπήδησα απόναν πιο ατίθασο που σείεται ολάκερος δ...
- Δυόσμος μυριστικός τα σύμπαντα
- Γέρνω μέσα σε μια παλάμη από φεγγάρι.
- Διαβάζω τα μάτια σου με τον τρόπο που ο έρωτας ξέρ...
- Στα εγκόσμια κόσμια σπαταλήθηκες!
- Δεν έχω λέξεις πια
- Μένω σε μία μονοκατοικία θλίψης.
- Πρόσεχε!
- ελπίζω να τα καταφέρω μ’ εμένα.
- Κλείνω τα μάτια μου, ο κόσμος είναι απέραντος
- Ομοθυμαδόν
- Τίποτα δεν ξέρεις εσύ από μένα
- Μου έδωσε η άνοιξη πλήθος εξάψεων
- Όταν αρχίζουνε τα λόγια να λυγάνε
- Α, ποιητή πως τόξερες ότι θα σφάλλουμε εν τέλει!
- Εγώ θέλω να κοιτώ επίμονα τ’ άστρα-
- Ας υποστηρίξουμε την εσωτερική μας αντίφαση.
- Ο φίλος.
- Μέσα στον ζαβλακό ήλιο της μέρας
- Αλλάζω την πλεύση αλλάζω τα σύμβολα
- Μία βραδιά στην Ελευσίνα
- Ξίφος της ρίμας…
- Ο ήλιος απίστευτα εκπνέει.
- Ελένη
- ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
- Ποιός τετέλεσται; …δεν ξέρω…
- Κρατώ ένα αρχαίο κάτοπτρο "την όψιν ειδέναι"…
- ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ.,
- Όλα μου τα υπάρχοντα μια ζωντανή πυρά
- Μια δυο γενιές κρατάει το παραμύθι σου·
- Ραβδοσκοπεί η ποίηση
- Με βασανίζει ο χρόνος
- Τραγούδι για την αναστάτωση της γειτονιάς..
- το απατάσθε είναι ρίζα τρόπου της ζωής..
- Τι θέλω να κάνω μ’ εμένα;
- Καταπώς φαίνεται ευτυχώς η ποίηση σε όλα νικά!
- Κλείνω τα μάτια και ακούω την θάλασσα
- Ο τρούλος της Παντάνασσας να εξέχει μέσα στο στερέ...
- Πάνω από τον κήπο της μελαχρινής
- Με σώζει η Γυναίκα η Γραφή και τ’ ότι με επιτυχία ...
- Κοίτα που έγινε κι η ποίηση σκληρή
- Η λέξη ιδρύει την γλώσσα· η νότα ιδρύει την μουσικ...
- ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ..
- Ο ίδιος που δεν μου ανήκει τίποτα είμαι:
- Τόσα χρόνια πίκρας
- Τι σχολείο μου ήταν πάντα οι εικόνες!
- ► Φεβρουάριος (127)
- ► Ιανουάριος (228)
-
►
Μάϊος
(108)
-
►
2011
(580)
- ► Δεκέμβριος (189)
- ► Σεπτέμβριος (11)
4 σχόλια:
Αυτή η μέρα που θυμίζει ουράνιο τόξο, άλλωστε υπα΄ρχει και η βροχή, και πετούνε χαμηλα οι γλάροι, πάλι έρχεται η ερωτική ματιά που κρύβεται παντού ακόμη και κυκλικές σιωπές ή κύκλους σιωπών.
ΣΤΡΑΤΗ για σου αποδείξω πόσο θαυμάζω την εικονογραφική σου με λέξεις δεινότητα επίτρεψέ μου να σου παραθέσω ένα παλιό μου ποίημα για να δεις τι είναι αυτό που μου λείπει.Θα δεις ότι είμαι σχεδόν "τετράγωνος". Βέβαια το συγκεκριμένο είναι και λίγο "αίνιγμα" ας πούμε.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΕΠΤΑ
Μετά αιώνων καταπίεση
και βάρβαρους διωγμούς
να ενωθούν πετύχαν τελικά
τη τυραννία τη στυγνή
για πάντα ν’ ανατρέψουν
Άλλωστε πλειοψηφία ήτανε
και η νεότερη γενιά
αρνιόταν πλέον να δεχτεί
την κυριαρχία την απόλυτη
της κλίκας των ΕΠΤΑ
Είχαν καταφέρει οι ΕΠΤΑ
στο διάβα πολλών αιώνων
με τρόπο ύπουλο και πονηρό
να επιβληθούν απόλυτα
όπου μετρούσε ο λόγος
Η ολιγαρχία των ΕΠΤΑ
με της φωνής τη δύναμη
στο περιθώριο έστειλε
τους άφωνους πληβείους
Σύμβολα εφεύραν διάφορα
και τα ‘χαν επιβάλει
για να τονίζουνε μ’ αυτά
παντού την ύπαρξή τους
Ήρθ’ όμως πλέον ο καιρός
μετά σκληρούς αγώνες
νικήσαν οι πληβείοι τους ΕΠΤΑ
τους ρίξαν στην αφάνεια
κατάστρεψαν τα σύμβολα
που δείχναν εξουσία
Για την εξόντωση όλων των ΕΠΤΑ
Διακήρυξη τυπώσανε θριάμβου
κι η πρώτη φράση άρχιζε:
Ζ-Τ- Τ- Σ-ΜΦ-Ν-
Κ-Τ- Τ- Φ-Ν--ΝΤ-
Μπήκα στο θεωρείο....
Ντυμενη Γυναίκα, που περίεργα κοιτάζω το πού φεύγεις...
Μη μου ξυπνάς την περιέργεια, αφού είναι εμφυτο στοιχείο μου, το ξέρεις...
μα... πίσω από τις μοίρες των κύκλων μία σιωπή σχεδιάζει ατέρμονα παλίρροιες λύσεων που με μειωμένο σφάλμα προσεγγισης, τοποθετούν το ένα σκέλος τους στο μαθηματικό απόλυτο, και το άλλο στο εύπλαστο των Ονείρων...
Εγω, θεατής της παράστασης, που στο μιλιμιτρέ χαρτί του Κόσμου σχεδιάζει προσομοιώσεις τρισδιάστατων συναισθηματων!....
Στρατή, αποτρελαθηκα τελείως!.....
λοιπόν Χριστόφορε,
να σου πω λοιπόν τι νομίζω είναι ποίηση..
είναι η παράθεση λέξεων μ' έναν τρόπο τόσο φρέσκο και νέο που να μας ξαφνιάζει, να λέμε κοίτα πως τις έβαλε εκεί ο ποιητής..
και προ πάντων αυτό το παιχνίδι των νοημάτων που κρύβονται και φανερώνονται πίσω τους…τόσο ωραίο και πλεγμένο, με μια αόρατη μουσική που ακόμα κι αν είναι ελεύθερος ο στίχος αυτή να υπάρχει και να κάνει το έργο όμορο μιας όμορφης μελωδίας.
ο λόγος σου δεν πάσχει διόλου από νόημα
απλά του λείπουν αυτά τα "τσακίσματα" το τσιφτετέλι της ροής..
έτσι γίνεται λίγο αφυδατωμένος και μονότονα σκληρός..
αλλά δεν θα τον απέρριπτα..
ένας άνθρωπος που καταπιάνεται με την λογοτεχνία έχει μέσα του καλά ορυχεία..
κι εγώ τον συμπαθώ..
άλλωστε όλοι δόκιμοι είμαστε στην τέχνη..
εκείνη θ' αποφασίσει για τους "ιερούς θεραπευτές της"
την καλησπέρα μου..
ΚΑΚΙΑ
Εγώ πάλι γουστάρω τους τρελούς.. γιατί οι αναστολές τους δεν περιορίζουν το νόημα.. της οποιασδήποτε έκφρασης..
λοιπόν ας αποτρελαθούμε..
κάποτε..
Καλησπερίζω!
Δημοσίευση σχολίου