Τώρα αξίζω ίαση γλυκών γυναικείων φιλιών!

23.

Με σπουδαίο ύπνο και σπουδαιότερο όνειρο
Ήρθα όπου δεν ήξερα μες τις ημέρες
Πως θα τσούξει η σφήγκα της μνήμης μου.


Σημαίνουν κάτι που σιωπούνε τα σήμαντρα
Των εκκλησιών της φτωχιάς μου ελπίδας;


Κάτι που δεν ξέρω, ξέρουν;


Χόρτασα νόημα της ηλιαχτίδας στις ελληνικές μου ημέρες-

Τώρα αξίζω ίαση γλυκών γυναικείων φιλιών!

1.5.2008

Αναπνέω γιατί μου χρωστάει εγωισμό ο θεός..

22.

Αναπνέω γιατί μου χρωστάει εγωισμό ο θεός..

Κρίνομαι από ότι έχω ήδη διαπράξει..



Βραδινές αταξίες των άστρων που μαθητούδια

Της σκοτεινιάς, τα μόνα

Που λάμπουν ανέμελα είναι..



Τα κοιτώ και είναι κάτι από την αλήθεια

Της βαθιάς θρησκείας του ουρανού που με λιώνει.



Τώρα άνεμος και πνοή αγγέλου ολόγυρα,


Στεφανωμένες με φεγγαρίσιο ασήμι ιέρειες

Προβάλουν στο μπαλκόνι του άξεστου νοτιά..


Πάει της νύχτας το πλοίο-

Με κουπολάτες πόθους κι έναν ξεχασμένο

Καπετάνιο σταυρωμένο στο κατάρτι του…

1.5.2008

Μπουμπούκι που σαρώνει την παγωνιά των υποσχέσεων,

21.

Μπουμπούκι που σαρώνει την παγωνιά των υποσχέσεων,
Καυτή ελπίδα

Φτάνει από την χώρα του πουθενά, με βάθος.


Ταξιδιώτης του νεογέννητου αρώματος, ιππότης

Της νέας ομορφιάς. Οι οπλές του

Που τριποδίζουν ακούγονται

Και μεταλλικές και μόνες-
Σχίζουν
το γαλάζιο στερέωμα.


Ένας θεός που σκύβει πάνω του

Είναι του εκρηκτικού ο δημιουργός..


Μπαμ, έκπληξη- ζωή!
Μπαμ, έκπληξη- θάνατος!

1.5.2008

Ο άνθρωπος όλων των θρησκειών αφήνεται μέσα στο χέρι του θεού του.

20.

Ο άνθρωπος όλων των θρησκειών αφήνεται μέσα στο χέρι του θεού του.

Καταδεκτικός να πάρει σύνεση υποταγής-

Δεν ξέρει

Πόσο του λείπετε να φτάσει στο «ως εμεγαλύνθησαν…»



Τα έργα σου άρχοντά μου!


Σβήνει τις αλήθειες του μέσα στις θεϊκές·

Απαλείφει

Εαυτόν μέσα στον που τον κατέχει θεό!

1.5.2008

Είμαι τροφή του χρόνου-

19.

Είμαι τροφή του χρόνου- Ευχαριστώ!

Με γερνάει περνώντας·

Ευχαριστώ που σβήνομαι ολοένα, επιστρέφοντας

Προς το άγιο χώμα..



Αξίζω μια σιωπή καλύτερη από τις πολλές γύρω μου ομιλίες·

Έναν ύπνο πιο δίκαιο που να στρέφει

Τα όνειρά του προς τους πραγματικούς αγγέλους.


Ότι πάντα ισχυριζόμουνα!

1.5.2008

Οθόνες του μυαλού μάτια μου

18.

Οθόνες του μυαλού μάτια μου

Εσείς είστε η σαρκοφάγος της χαράς,


Τρώτε χρώματα, λιανίζεται ουσία

Που θυμώνει με έμπνευση!



Όταν σας έχω πεδιάδα η σκέψη μου,

Όρια καταλύει-

Γνώση του άγνωστου γνωστού..


Από μέσα σας βλέπω τον ξανθό πειρασμό, αγγίζω

Σχεδόν τ’ αποκάλυπτα-


Με θαυμαστές κραυγές του ύφους σας, λέξεις

Κοντά στο κλάμα οργανώνω!

1.5.2008

Κάμα δίγλωσση του ήλιου:

17.

Κάμα δίγλωσση του ήλιου:

Μία για φως και μία για σκιά

Ανορθωμένη σαν φαλλός γονιμοποίησης

Την εσπέρα φέρει ρόδινη επί των υδάτων..



Περπατά ένας ευτυχισμένος μπόμπιρας-

Υπόσχεση γλυκιά της ζωής-

Ένας ζωγράφος ερμηνεύει έτσι τον πίνακά του:



«Έβαλα αυτό το χρώμα εκεί γιατί έτσι αισθάνθηκα-

Αν εξηγήσω απόλυτα αυτό που κάνω

Θα είμαι αποτυχημένος μάγος»…

1.5.2008

Θρύψαλα αρωμάτων μες το ίδιο πρωί

16.

Θρύψαλα αρωμάτων μες το ίδιο πρωί

Που είδα την θεά ξανά να χαμογελάει!



Δεν πιστεύουν οι ανόητοι μα ξέρω εγώ:


Οι Παναγιές μοιράζουν ευτυχίες!

1.5.2008

Η στιγμή ευδοκιμεί του γαλάζιου·

15.

Η στιγμή ευδοκιμεί του γαλάζιου·

Χαρούμενοι είμαστε μέσα σε κάθε προσευχή·

Η ψυχή είναι σκεύος του ονειροπόλου.



Υπάρχει ο άγγελος..

Με το λαούτο που τραγουδά τις στιγμές του-

Παραγγελιοδόχος θεού.



Σαν ονειρεύομαι ανοίγουν οι πύλες·

Ζαρώνουν οι τύψεις σαν δαρμένα παιδιά·

Κι ένας με φωτοστέφανο άνεμος

Αξίζει τα χρώματα του μεθυσμένου μεσημεριού!

1.5.2008

Κατσίβελε ήλιε, κακεντρεχή

14.

Κατσίβελε ήλιε, κακεντρεχή


Ρουφιάνε κάθε αποκάλυψης.


Φέρε τα δώρα σου που αξίζουν το φως σου!


Μανιασμένε θεέ!

1.5.2008

Θρησκευόμενος είμαι άνεμος·

13.

Ακροκέραμε ύμνε της ουράνιας στέγης!

Θρησκευόμενος είμαι άνεμος·

Οι αιχμές σου εξέχουν μες τον πάντα ορίζοντα

Των αρχαίων κανόνων.



Έχω μαράζι του έρωτα γι’ αυτό αντέχω·

Αυτοσπαράσσομαι

Ερήμην των λοιπών συνδαιτυμόνων.



Κανείς δεν με ξέρει- είμαι η κεντρομόλος


Που τρώει τον όλο πυρήνα της..

1.5.2008

Ιερουργίες του ασβέστη μέσα στο μεσημέρι

12.

Ιερουργίες του ασβέστη μέσα στο μεσημέρι που έπεσε

Από τα χέρια θεού.

Ζαλισμένα παιδιά από το παιχνίδι της άνοιξης και μητέρες
Όλων μας οι Παναγιές!


Θρησκεύουν στον άνεμο!
Πυρπολούν το μυαλό τους!


Η αιθρία αίθρια παντοτινά θα συλλογίζεται, θα είναι
Αλφαβητάρι της χαράς η ομορφιά της.

Πετούν ιδέες του γιαλού επάνω απ’ το μυαλό

Της ακρωτήριας στεριάς..

1.5.2008

Εγώ λαφυραγωγώ μονάχα τις δικές μου τις πόλεις..

11.

Όσα και να μου κλέψει η ζωή θα έχω ακόμη ένα περισσότερο

Που θα λάμπει ξίφος-


Να μάχομαι το που δεν μου αρέσει κράτος..


Βουρλίζει των ανθρώπων το άπληστο-


Εγώ λαφυραγωγώ μονάχα τις δικές μου τις πόλεις..

1.5.2008

Ίωνας βραχμάνος του αιολικού-

10.

Γράφω γιατί ένα αγιάζι μένει
Πάνω σε όλα αυτά τα πράγματα που τα κοιτώ·

Σπουδαιώνονται μέσα στην καταξιωμένη μοίρα τους.


Άρωμα ξανθό κινίνο,
Σοκαριστικό οξύ του λεμονιού,
Κλαδωτή οξύνοια του ήλιου.


Παίρνω το μονοπάτι της κρυμμένης αρμονίας·
Ύμνος δυνατός κι από αρχαία μεριά·

Ίωνας βραχμάνος του αιολικού-

Παίζω τύχης δώρα!

1.5.2008