...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

1 Νοεμβρίου 2013

Λίγα σου είπα και λίγα σου λέω





Στο σημείο που είσαι το ένα 
έχω αποθέσει καλό μου το όνειρο.
Και κάτι κρούει γύρω μου τον τόπο- και μέσα μου
Ξυπνά και με συγκλονίζει ο δαίμονας. Ω θεά
Που ζεις της αρχαιότητας τω τρόπω- ω μάγισσα
Που κανονιοβολείς της θλίψης την φορτωμένη φρεγάτα…
Φέρε τις θάλασσες κοντά μου, άσε 
τον ουρανό να δακρύζει
Και όλο το χάος σουλούπωσε σε έναν στίχο
που βακχεύει μες την Ομορφιά!
Λίγα σου είπα και λίγα σου λέω- οι μέρες μου
γεμίζουν μετάξι και μέλι
Κι απ’ τα μαλλιά σου
ένα χελιδονάκι ορφανό
Μαθαίνει μου πώς να μεταγλωττίζω 
τα λουλούδια που αγαπάς
Και μες τα μάτια μου τα στέλνεις..


4 σχόλια:

Βίκυ Δερμάνη είπε...

όποια η ιδιότητα και αν έχει παμμέγιστα υμνείται η γυναίκα στη γραφή σου.
εικόνες δυνατές και τρυφερές, συναισθήματα ολοζώντανα ξετυλίγονται.
γίνονται στίχοι ρέοντας μέσα από καρδιά άνδρα και ποιητή που ως κύριος έζησε και Κύριος παραμένει.

να είσαι καλά και φλόγα να σκεπάζει τα όνειρά σου!

Αστοριανή είπε...

..δυνατή αίσθηση!
Υιώτα
αστοριανή, ΝΥ

Stratis Parelis είπε...



Καίνε οι φλόγες Βίκυ μου και πρέπει κανείς να προσέχει..
Χρειάζεται να έχεις τον τρόπο να μεταφέρεις την φωτιά αν θέλεις αλλού.
Εκεί σε θέλω να’χεις τόλμη και λέξεις!
Την καλημέρα μου!

Stratis Parelis είπε...



Καλημέρα Υιώτα!
Για την αίσθηση γράφουμε…

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου