Για τίποτα δεν θα γιορτάζει έτσι όπως πάει η ανθρωπότητα
Μάλλον θα γίνουν οι πραγματικότητες η φυλακή της
Από θεό σ’ άλλον θεό μια άπρεπη αντιπαλότητα
Πάνω στην φλόγα του κεριού κλείνεται η υποκρισία
Δεν θέλουμε να δούμε θέλουμε να έχουμε παραπετάσματα
Φωνάζει το άδικο και μας αρέσει αυτό το γρέζι της φωνής του
Α ρε τι άξεστο φωνήεν που υποθάλπει πια η τραγωδία μας!
Όπως προσδιορίζουμε μοντέρνα πια τις προσευχές μας
Η κάθε ευχή μας στερεώνεται πάνω σε φουρκισμένο αίμα
Ο κάθε άγγελος μας εγκατέλειψε να επιστρέψει στον συγκλονισμό του
Ωιμέ που ποιητής σημαίνει πια μόνο να καταγράφεις θύματα πολέμων!
Αν θα επιστρέψει ο Θεός στον θρόνο του μπορεί να ευτυχήσει δάκρυα η κοινωνία
Μπορεί να δούμε μες το μέλλον δίχως προκατάληψη
Όσες μπορέσαμε να βρούμε κοσμοθεωρίες μας παλούκωσαν σαν βρικολάκους
Δεν θα απιστήσω στην γραφή, το νιώθω ότι είναι των θαυμάτων κόρη
Μια αθωότητα ονειρεύομαι μια λάμψη μες τα μάτια των παιδιών σπουδαία…
16/ 3/ 2026
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου