Σκαρφαλώνω στον ίσκιο μου είμαι αλπινιστής των αντιφάσεων πελαγοδρομώ
σε αμφίρροπες μέρες λεπταίνοντας τον φλοιό των αινιγμάτων.
Ίσως οι ηθικές καταγραφές μου να’ ναι ένα λουλούδι που φαντάζεται πως ζει
ξανά και ξανά
μοσχοβολώντας.
Κι όπως απομονώνομαι από τον θόρυβο των προαστίων μάλλον βελάζω μην μπορώντας να αποβάλω του αμνού την αθωότητα ζω με αναπνοή που δεν θα χωρέσει σε στήθια.
Εδώ να με βρεις που είναι οχυρό ο εαυτός μου και που τον δασκάλεψε ο ουρανός να επιμένει
σε μια πλάση αβρότητας και που την διανθίζουνε των κήπων οι φρυγμένες ματαιότητες….
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου