Ας τραγουδούσαμε μεθυσμένοι ας τραγουδούσαμε!
Αφήνοντας κατά μέρος τα λυρικά φτερά μας-
Ας μέναμε ορφανοί σαν τα πουλάκια τα έρμα που τιτιβίζουνε
Μες το χάραμα υμνολογώντας μια επικείμενη Άνοιξη!
Ας περπατούσαμε τρεκλίζοντας ‘πα στα πλακάκια
Ερωτευμένοι όσο ποτέ- ας σε ήθελα
Κι ας με ήθελες, σαν εκπεσόντες άγγελοι ενός ανύπαρκτου παραδείσου·
Ας μαθαίναμε
να ξεμάθουμε
όλες τις γνώσεις μας
τις – πια-
κολασμένες!
Αναρτήσεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου