...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

5 Οκτωβρίου 2013

Μπορεί και να ‘σαι συ, ο μόνος στις κερκίδες.




Απ’ όλες στέκονται καλύτερα κάτω από το φως
Οι νεραντζιές που τιθασεύουν φουρφουριστά τον άνεμο· και όπως φθινοπώριασε
Η ανάγκη για θαλπωρή διαγνώθεται ακόμα
και στα πιο απλά αγγίγματα που έχει ανάγκη
η σάρκα για να παραμένει ζωντανή.
Του πολιτικού βίου κακόγουστο φως.
Η βία σκηνοθέτησε για ένα μονόπρακτο που εσύ και που το παίζεις
δεν θα πάει πουθενά προς διδαχή ο θεατής σου.
Μπορεί και να ‘σαι συ, ο μόνος στις κερκίδες.
Ο άνεμος αφήνει τα νεράντζια σαν τις υποσχόμενες χειροβομβίδες
Να απειλήσουν την νύχτα σου.
Κάποτε σιγανοψιχαλίζει.
Είναι καλύτερα πια να μιλάς ή να σωπαίνεις
Όταν τριγύρω σου βοούν τα θλιβερά μεγάφωνα;
Η εξουσία ψεύτισε και μας ποτίζει με το όπιο της..


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου