...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

27 Αυγούστου 2013

Αχαρναί 2013




Ένας δακτύλιος η σιωπή που σφίγγει γύρω απ’ τα προάστια.
Η ζέστα η μοναξιά η νύχτα… άσχημοι σύμβουλοι.
Τα άστρα αν δε τα βρεις στην θέση τους κάπου θα αλητεύουνε ερωτευμένα.
Τα απορριμματοφόρα κινούν την υποψία τη δυσωδίας.
Πίσω απ’ το βουνό το φεγγάρι κανονίζει ν’ αγιάσει.
Στο ρολόι οι ώρες περνούν αφήνοντας το αλκοόλ τους να μεθά τον κουρασμένο.
Αγαπά του άγχους το φλέγμα η πρωτεύουσα.
Κάτι στιγμές, που δεν καταμετρούνται, βρίσκω το μπόι της Αλήθειας λειψό και σκουριασμένο.
Όπως διδάσκουν  τρόπο επιβίωσης οι κρατούντες, πρέπει να χάνεις σε αξιοπρέπεια για να κρατάς μια ανάσα.
Αυτά που δεν σ’ αρέσουν, αν δεν εγερθείς θα σε πετύχουν κλινήρη κι όταν θα περπατήσεις, ξυπόλυτο.



4 σχόλια:

akrat είπε...

ωραίο

κάνε κράτει που να τα εμπεδόσουμε...

πολυβόλο είστε

αοράτη είπε...

Νάνος η αλήθεια γρασαρισμένη για να μη φαίνεται η σκουριά της τούτες τις μέρες.

Πάντα ακούραστος και συνάμα αδιάλλακτος στη γραφή σου και στη σκέψη.

Χαίρομαι που είσαι ακόμα εδώ.

Καλό υπόλοιπο Αύγουστο.

Stratis Parelis είπε...

αοράτη

ε αφού με μάθατε πια-
εξάλλου αν αλλάξω θα παραξενευτείται..
άρα λοιπόν α΄στο έτσι..
κι εγώ χαίρομαι για την επίσκεψη.
να περνά κακά!

Stratis Parelis είπε...

akrat

θα προσπαθήσω αλλά με τον όρο εγώ να παραμείνω εγώ.
Δεν κάνω χάρες.
πάντως νομίζω θα σε εξυπηρετούσε καλύτερα ένα περίστροφο..

.....κάνε
κράτει που να τα εμπεδόσουμε...
πολυβόλο είστε....

α κι αυτό το πότε ενικός πότε πληθυντικός με χαλάει-
αποφάσισε..

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου