...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

24 Δεκεμβρίου 2014

Όπως μνημόσυνο…






Βαθύ χαράκι πάνω στον κορμό του δέντρου
Κυρτό φωνήεν που επάνω του εδράζεται η πικροθάλασσα
Κοπέλα με τα μάγουλα της ροδαλά, σχεδόν θεά απ’ όπου και να την κοιτάξεις
Η Πέμπτη σκαρφαλώνει στην αιωνιότητα
Όπως ένας σκαντζόχοιρος ο χαμερπής
Βολεύει τις ανάγκες του πάνω στα άτεγκτα αγκάθια
Θάνατος που ξεθύμανε θάνατος κροκάτος
Σαν να του λείπει το αίμα και για μία ερυθρότητα να νοιάζεται-
Διαβάζω πάνω στην γαλήνη του μαρμάρου:
Απεβίωσε…..
Ετών 28
Δεν την λυπήθηκε ετούτο το σκοτάδι που αποστρέφομαι..


3 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

Αρκετό να με συγκλονίσει,
Στρατή μου!

...και γίνονται τόσα και τόσα δυσάρεστα γύρω μας, που μας πνίγουν συνέχεια...

Μικρή ελπίδα, ταξιδεύουμε για Βιρτζίνια,
όλοι μας
για το καλό!!!

Τις καλύτερες μας ευχές,
ιδίως για τα πρώτα Χριστούγεννα
που θα έχετε το μωρουδέλι σας!!!

Φιλιά από όλους μας,
θα σε ΅δω΅
από Δευτέρα!

Φιλιά,

(κι αν θες, βάλε πάλι το κινητό σου... στα δικά μας...)

Υιώτα-Δημήτρης και παιδιά

Stratis Parelis είπε...

ΕΥΧΕΣ για να περάσεις καλά Υιώτα μου και να ξεκουραστείς..
Χαιρετισμούς στον Δημήτρη σου!

Paty Carvajal είπε...

la muerte nos brinda la tristeza de no ver con los ojos a quien amamos. Entonces, debemos aprender a mirarlo con los ojos del alma. Por y con amor, todo se aprende...

FELIZ NAVIDAD AMIGO!!!

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου