...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

11 Αυγούστου 2015

Μεταμορφώσεις..


Σκληρύναμε όλοι. Φορώ
την ψυχή μου. Φορώ
τις συνήθειες μου. Φορώ
τα πάθη που είχα.
Σαν να ταριχεύτηκαν μαζί με εμένα, ανήκοντας
σε ένα σώμα που δεν μου ανήκει.
Διαβάζω.
Το βιβλίο φυγή προς την θλίψη.
Κάθομαι μες την μοναξιά, κάθομαι
μες την απουσία.
Οι αισθήσεις μου παρακμάσαν.
Είναι σαν το ξεκούρδιστο βιολί που ηχεί παράφωνα
μες την πραγματικότητα.
Ο χρόνος είναι πόνος
και δάσκαλος. Τον σπουδάζω.
Ανήκω σε μια απουσία
που κλέβει ελπίδες..






1 σχόλιο:

Αστοριανή είπε...

...Σκληρή
και η πραγματικότητα!

Καλό δεκαπενταύγουστο!
Το ... χειρόφτιαχτο καραβάκι μου ταξιδεύει για το λιμάνι σου.

Ευχές και όνειρα,
Υιώτα

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου