...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

18 Αυγούστου 2015

Απόηχος της παραλίας και της πρωτεύουσας…




Σκεβρωμένα ξύλα, μπαταρισμένες αντένες
μες τα ρηχά νερά, ο αέρας παίζει
με τις μνήμες, η θάλασσα παραμένει μία και εύγλωττη,
κινείται επί σκοπόν και αποδεκατίζει
τις θλιμμένες ταξιαρχίες των εντόμων που βάλλουν
κατά πάνω στην επιδερμίδα και την ησυχία την άφθονη.
Του καλοκαιριού η ταχύτητα φέρνει ροές των λέξεων δρεπανηφόρες και μικρή συντέλεια των αποφάσεων-
Σκούντησα τον ακαμουφλάριστο δυόσμο,
όπως τον πότιζα,
ως το ρουθούνι μου εχώθηκε η φωνή του!
Στον δρόμο περνούσαν τα αυτοκίνητα:
βιαστικές ταχύτητες και φλας κουρασμένα.
Οι βεβαιότητες έσκυψαν ως το τρεμουλιαστό νερό και έγιναν
μια λάμψη τιποτένια.
Του Αυγούστου το μυθιστόρημα γράφεται, εκ νέου, από κάτι αλλοδαπούς που θέλουνε να ζήσουν με μια άποψη, καθ' όλα, δανεική..


2 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

Του Αυγούστου το μυθιστόρημα γράφεται, εκ νέου, από κάτι αλλοδαπούς... ΣΠ

...μήπως κάπως έτσι άρχισε το παλαιό μυθιστόρημα;;;;;;;;;;;;;

Φιλί από ΝΥ που ψήνεται δίχως φλόγες...
Αγκαλιά στην χρυσόκαρδη Μαριάνθη σου,
Υιώτα και Δημήτρης

ΥΓ.:
Πάμπολλα "ευχαριστώ" !!!

Stratis Parelis είπε...

να περνάς καλά εσύ εκεί κάτω...
και να μην τα παρατάς ποτέ..
φιλιά σε όλους σας- και στον Δημήτρη σου..

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου