Μπορώ και διαβάζω τον άνεμο και οι πνοές του πάνω στα ανθισμένα φυτά
είναι απόλυτα της δικαιοδοσίας μου. Ορίζω
αυτό το χάδι σαν ανάσα που υπόσχεται θεό από θεό.
Δεν κοιμάμαι, δεν πτοούμαι, δεν απελπίζομαι.
Δεν είναι μια ήττα μέσα μου αγιάτρευτο τραύμα.
Αγκαλιάζω τις ιδέες και μου γίνεται πιο πλατύς ο ορίζοντας.
Μιλώ με λόγο που κάρπισε.
Φανερώνονται κάποτε όλα: οι ψυχές απαστράπτουσες
φωταγωγούν το έρημο βασίλειο
της νύχτας.
Και κείνοι οι μενεξέδες που πολλά υπόσχονταν
λίγο πριν την αυγή, τώρα να, κοίταξε- τρίζουν
το ζορισμένο τύμπανο της όρασης να καταγράψει την αλήθεια τους.
Με τόσα ποιήματα που είπα δεν μπορεί παρά να αναρριχηθώ
ως τον αυλόγυρο που κρύβει τον παράδεισο.
Και θα φωτογραφήσω τα τοπία που ήθελα
ο νους μου μόνο αυτά να έχει..
ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Ετικέτες
- 37. Απ’ όσα λέω μόνο ένα άρωμα επιζεί της γλώσσας... (1)
- Ένας χορος αγγέλων (4)
- ΑΛΛΑ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΠΑΡΟΥΣΑ.. (1)
- ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΩΝ ΑΙΓΑΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ.. (25)
- ΑΠΟΧΡΩΝΤΟΣ ΛΟΓΟΥ.. (284)
- ΑΡΧΑΪΚΟ.. Ποιός θα μας προστατέψει από βασκανίε... (1)
- Β Να σε έχω μ’ έναν τρόπο που έχουν οι... (1)
- ΒΙΒΛΙΟ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ.. (256)
- ΒΙΒΛΙΟ ΣΥΜΒΑΝΤΩΝ... (113)
- ΒΟΥΕΡΟΣ ΜΑΧΑΛΑΣ (27)
- ΒΟΥΕΡΟΣ ΜΑΧΑΛΑΣ.. (62)
- ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ (1)
- Γυαλάδα απόβροχη και ύφος των σπιτιών (1)
- ΓΥΝΑΙΚΑ (1)
- ΓΥΝΑΙΚΑ.. (1)
- ΔΕΗΘΩΜΕΝ.. (354)
- ΔΗΛΩΘΕΝ... (27)
- ΔΗΛΩΘΕΝΤΑ.. (245)
- δοξαζω ενα κοριτσι που αγαπουσα (1)
- ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ - ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ (1)
- ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ.. (1)
- Ελ.Αρβανιτακη - Θελω Να Σε Δω (1)
- ΕΠΙΛΟΓΗ (1)
- ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ. (22)
- ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ.. (59)
- ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΩΡΕΣ.. (1)
- ΙΑΧΩΝ ΓΑΛΑΖΙΩΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.. (16)
- ΙΟΥΛΗΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ. Θρησκεία άνεμου σ’ όλα τα χαρά... (1)
- Ιρις Ιριδα Γιώτα (1)
- Κάτι... (2)
- ΚΕΙΜΕΝΟ (1)
- Κόκκιν΄αχείλι φίλησα - Δυνάμεις του Αιγαίου (1)
- Κόρη συννεφένια λέξη Που είμαι ξέρω αδέξιος ... (1)
- ΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΟΡΚΙΣΜΟ ΤΗΣ ΦΘΟΡΑΣ... (56)
- ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΧΑΟΥΣ 2 (19)
- ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΧΑΟΥΣ.. (23)
- Μ' ΕΝΑΝ ΔΙΑΡΚΗ ΘΕΟ... (1)
- ΜΑ ΔΙΑΡΚΕΣ.. (1)
- ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙΟ ΤΡΙΑΝΤΑ ΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ.. (41)
- Μελαχρινή σαν το κοχύλι που ‘βαλα στ’ αυτί για να ... (1)
- ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ.. (1)
- μισεύω εξαιτίας σου - Δυνάμεις του Αιγαίου (1)
- ΜΙΣΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΠΡΟΒΑΛΛΕ - ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ (1)
- Να με φέρεις σε άλλες αλήθειες... (1)
- Ο (1)
- Ο ΔΗΛΩΝ.. (3)
- Ο ΠΑΠΠΟΥΣ. Να μυρίζει ωραία το πεύκο κι ο παππού... (1)
- ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΤΑΚΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ.. (30)
- ΟΣΤΕΟΘΛΑΣΤΗΣ.. (28)
- Ουρανοκατέβατος κόσμος. (3)
- ΟΥΡΑΝΟΚΑΤΕΒΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ. (243)
- ΟΥΡΑΝΟΚΑΤΕΒΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.. (84)
- Πίσω απ’ τα πεύκα που απλώνουν νήμα ανέμου Είναι ... (1)
- ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ.. (146)
- ΠΑΥΣΙΛΥΠΟΝ.. (137)
- ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ... (86)
- ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΘ΄ΟΔΟΝ.. (105)
- ΠΟΙΗΣΗ.. (3)
- ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΟΞΟΒΟΛΙΑ.. (23)
- ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ.. Τουφεκιοφόρος ήχος που αναστατώνει το... (1)
- ΠΡΟΓΕΝΕΣΤΕΡΗ ΥΛΗ.. (82)
- ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. (1)
- ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ.. (53)
- ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ... (36)
- ΣΚΗΝΙΚΟ.. (1)
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΕΣ ΓΛΑΦΥΡΩΝ ΣΤΙΓΜΩΝ... (64)
- ΣΤΙΓΜΗ.. Το πρωινό εκφράζεται με άνεμο με δωρική ... (1)
- ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΤΟΥ ΑΚΕΡΑΙΟΥ ΜΥΘΟΥ.. (69)
- ΣΦΓΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ.. (6)
- ΣΦΡΑΓΙΔΟΛΙΘΟΣ.. (12)
- ΣΩΜΑΤΑ ΑΝΘΙΣΜΕΝΩΝ ΙΔΕΩΝ.. (152)
- ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ (149)
- ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ.. (146)
- ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ... (89)
- ΤΙ ΚΑΤΕΧΩ.. (1)
- ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ.. (145)
- ΤΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΤΕ.. (41)
- ΤΟΠΙΟ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ.. Καλά λοιπόν η μοναξιά.. Όμ... (1)
- ΤΡΟΠΟΙ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ.. (176)
- ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ (78)
- ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΑΝΕΥ.. (18)
- ΦΩΝΗΕΝΤΑ ΘΕΩΝ.. (47)
- ΧΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΔΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ.. (32)
- ΧΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΜΕΛΩΔΙΚΩΝ ΛΕΞΩΝ.. (106)
- Ψυχή χειροβ... (1)
Αρχειοθήκη ιστολογίου
-
►
2012
(672)
-
►
Μάϊος
(108)
- Θέλω τα ποιήματά μου να έχουν σημασία ξαφνικής νερ...
- Θεσπίζοντας ποιητική σεισάχθεια
- Άνεργοι..
- η κοσμοθεωρία μου δεν γέρασε ποτέ
- Ξεπήδησα απόναν πιο ατίθασο που σείεται ολάκερος δ...
- Δυόσμος μυριστικός τα σύμπαντα
- Γέρνω μέσα σε μια παλάμη από φεγγάρι.
- Διαβάζω τα μάτια σου με τον τρόπο που ο έρωτας ξέρ...
- Στα εγκόσμια κόσμια σπαταλήθηκες!
- Δεν έχω λέξεις πια
- Μένω σε μία μονοκατοικία θλίψης.
- Πρόσεχε!
- ελπίζω να τα καταφέρω μ’ εμένα.
- Κλείνω τα μάτια μου, ο κόσμος είναι απέραντος
- Ομοθυμαδόν
- Τίποτα δεν ξέρεις εσύ από μένα
- Μου έδωσε η άνοιξη πλήθος εξάψεων
- Όταν αρχίζουνε τα λόγια να λυγάνε
- Α, ποιητή πως τόξερες ότι θα σφάλλουμε εν τέλει!
- Εγώ θέλω να κοιτώ επίμονα τ’ άστρα-
- Ας υποστηρίξουμε την εσωτερική μας αντίφαση.
- Ο φίλος.
- Μέσα στον ζαβλακό ήλιο της μέρας
- Αλλάζω την πλεύση αλλάζω τα σύμβολα
- Μία βραδιά στην Ελευσίνα
- Ξίφος της ρίμας…
- Ο ήλιος απίστευτα εκπνέει.
- Ελένη
- ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
- Ποιός τετέλεσται; …δεν ξέρω…
- Κρατώ ένα αρχαίο κάτοπτρο "την όψιν ειδέναι"…
- ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ.,
- Όλα μου τα υπάρχοντα μια ζωντανή πυρά
- Μια δυο γενιές κρατάει το παραμύθι σου·
- Ραβδοσκοπεί η ποίηση
- Με βασανίζει ο χρόνος
- Τραγούδι για την αναστάτωση της γειτονιάς..
- το απατάσθε είναι ρίζα τρόπου της ζωής..
- Τι θέλω να κάνω μ’ εμένα;
- Καταπώς φαίνεται ευτυχώς η ποίηση σε όλα νικά!
- Κλείνω τα μάτια και ακούω την θάλασσα
- Ο τρούλος της Παντάνασσας να εξέχει μέσα στο στερέ...
- Πάνω από τον κήπο της μελαχρινής
- Με σώζει η Γυναίκα η Γραφή και τ’ ότι με επιτυχία ...
- Κοίτα που έγινε κι η ποίηση σκληρή
- Η λέξη ιδρύει την γλώσσα· η νότα ιδρύει την μουσικ...
- ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ..
- Ο ίδιος που δεν μου ανήκει τίποτα είμαι:
- Τόσα χρόνια πίκρας
- Τι σχολείο μου ήταν πάντα οι εικόνες!
- ► Φεβρουάριος (127)
- ► Ιανουάριος (228)
-
►
Μάϊος
(108)
-
►
2011
(580)
- ► Δεκέμβριος (189)
- ► Σεπτέμβριος (11)
3 σχόλια:
Με τόσα ποιήματα που είπα δεν μπορεί παρά να αναρριχηθώ
ως τον αυλόγυρο που κρύβει τον παράδεισο.
μου φτανει αυτο...
να ανθίσω...
να αναρριχηθω...
να αγγίξω...
να γευτω...
να ολοκληρωσω το λόγο της Ύπαρξής μου...
με εισιτήριο τα ποιήματα, Στρατη που απεικονίζουν της Ψυχής το ειδικό βαρος....
αυτό μ'άρεσε πολύ!
ΚΑΚΙΑ...ΑΝΑΣΑ
Κλείνω τα μάτια κι ονειρεύομαι..
οι σκάλες όλες οδηγούν στον ουρανό, οι ατέρμονες σκάλες.
Οι καμέλιες ανθίζουν αλλά ο ήλιος που τις κοιτά
είναι ένας υπερόπτης θεός που δεν καταδέχεται να τις φλερτάρει.
Τα σπίτια είναι πάντοτε άσπρα
επίμονα άσπρα και φιλοξενούν μια παράξενη θλίψη.
Στις αυλές τους τα γεράνια είναι σαν να θυμίζουν τ' ανθεστήρια..
Ο μήνας τρέχει. Όλη η ζωή με ένα νόημα νίκης
επί των πάντων εξαργυρώνεται.
Το πρωί ένας γέροντας εκατοχρονίτης μιλά
σε μια παρέα παιδιών.
Μετά σαλεύει αργά κατά την πάνω ρούγα
όπου ένας γενειοφόρος λυράρης παίζει
χαρούμενους σκοπούς και τραγουδά.
Όλα με αίσθημα υγείας!
Και ο χρόνος ξεδιπλώνεται αόριστος, πράος
πάνω σ' όλα τα πλάσματα και με εμπιστοσύνη τα θωπεύει..
Δημοσίευση σχολίου