...

...

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ..

28 Ιουλίου 2016

Ψυχή τε και θάλασσα..




Ανάγλυφη θάλασσα, δέρμα
Του ωκεανού, ρυτιδωμένο
Μες την κάψα του ήλιου, οργιές
Κι οργιές, ατέρμονη παρουσία
Κάτω απ' την σκέπη του ουρανού-

Φυγόκεντρος ψυχή, ταραγμένη
Πλέει στα ανοιχτά, όλα την δυσκολεύουν
Το κύμα σηκώνει το άχθος της
Ξημερώνει μεσημεριάζει νυχτώνει
Ένα ντουμάνι από καπνό την ζώνει ελεητικά-

Φάντασμα πίσω απ' την εισβολή των ανέμων
Μελαγχολική αταξία όταν και η ψυχολογία ραγίστηκε
Την ηθική πώς την μπαλώνεις, την ηρεμία, τον τρόπο να ζεις;
Ανάγλυφη θάλασσα, πραϋντική, ολοστρόγγυλη, καθαγιασμένη
Κουλουριάζεται γύρω απ' το σύμπαν και το σύμπαν γίνεται αμετάκλητα ποιητικό..




2 σχόλια:

ποιώ - ελένη είπε...

Παρότι στεριανή την λατρεύω!!!

Καλό μεσημέρι Στρατή μου

Stratis Parelis είπε...







Πώς να μην λατρεύεις την Χίμαιρα;
Να είσαι καλά Ελένη!

Google+ Followers

Ετικέτες

Αρχειοθήκη ιστολογίου